ကိုကို့ကို ယူလိုက်မှာပေါ့

ကိုကို့ကို ယူလိုက်မှာပေါ့

မေဇင်ဟာလှတယ်လို့ ပြောလို့ရတဲ့ မိန်းမတယောက်ပါ။ သူမရဲ့ နုညံ့တဲ့ အသားအရေနဲ့ မစိုစလောက် အနည်းငယ်ဝနေတယ်လို့ ပြောလို့ရတ့ ဲ ခန္ဓာကိုအလှပိုင်ရှင်မိန်းမတယောက်ပေါ့..။ ၁၅ပေါင်ခန့် ဝိတ်ချထားပြီးဘော်လ်ဒီကိုပြန်ထိန်းထားတာ မကြာသေးပါဘူး ။ မေဇင်တယောက် အတော်လေးကြိုးစားလိုက်ရတာပေါ့ မိန်းမတစ်ယောက် အတွက် ဝိတ် ၁ပေါင်ချဖို့ဆိုတာ တကယ်ကိုမလွဲတဲ့ ကိစ္စပဲလေ… ယောကျာ်းလုပ်သူ ကိုအောင်မင်းကတော့ မေဇင့်ကို လိုက်လို့ မယှဉ်နိုင်တော့ဘူး …

အရမ်းဝလာတော့ ဘယ်လောက်လုပ်လုပ် သိပ်မထိရောက်သလို ဖြစ်နေရော …ကိုအောင်မင်းဆိုတဲ့လူက အစားအသောက်ကလဲ ကျူးတာကို … ပေါင်၂၀၀လောက် ခန္ဓာကို အလေးချိန်ရှိတဲ့ တကယ် ဝက်ကြီးပါ… ဒါပေမဲ့ မေဇင် ကိုအောင်မင်းကို ချစ်နေဆပဲ ါ… ကိုအောင်မင်းကလဲ မေဇင့်ကို ချစ်နေဆဲပါပဲ..တယောက်ကိုယောက်တော့ သစ္စာလုံးဝ မပျက်ဖူးသေးတဲ့ တကယ်သာယာတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကိုပိုင်ဆိုင်တဲ့ လင်မယားနှစ်ယောက်ပေါ့…. အားကစားပုံမှန်လုပ်တဲ့ မမေဇင်ကတော့တနေ့တခြား သွေးသားလည်ပတ်မှုတွေကောင်း…

နေလို့ထိုင်လို့ကောင်း နဲ့ မိမိကိုကိုယ်ယုံကြည်မှုတွေရှိပြီး ကို့ကိုအပျိုလေးတယောက်လို သွက်လက်မှုတွေ ခံစားလာရတဲ့အချိန်တွေမှာ …ကိုအောင်မင်းတစ်ယောက် အတွက်တော့ ပိုဝသထက်ဝပြီး အလုပ်တဖက် နဲ့ ငွေနောက်ပဲလိုက်နေတော့ ဖိအားတွေများလာတယ်…. … နောက်အရေးကြီးဆုံးတခုက သူ့ဇနီးချောလေးအပေါ် လိင်ကိစ္စမှာ ဆန္ဒပြည့်ဝအောင် မလုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အတကွ ် သူ့ကိုသူ နောင်တလရဲ နေလေရဲ့..ဟုတ်တော့ဟုတ်ပါတယ်လေး ကိုအောင်မင်းခမျာ သူ့ကိုသူတောင်အနိုင်နိုင်ပါ …

စဉ်းစားကြည့်ပါ မိန်းမဆိုတာမျိုးကလဲ လင်ယောကျာ်းလုပ်တဲ့ လူကို ဘယ်လောက်ချစ်ချစ် ဒီလို လိင်မှုကိစ္စမှာ ဖြည့်စွမ်းပေးနိုင်ခြင်းမရှိတဲ့ ယောကျာ်းတယောက်ကို ဘယ်အတိုင်းအတာထိစိတ်ရှည် ပေးနိုင်မလဲ ဆိုတာကိုပါ..မေဇင်ခမျာ လိုနေတဲ့ ဆန္ဒမီးကြီးကို မငြိမ်းသတ်နိုင်ဖြစ်ပြီး အရမ်းကို စိတ်ဒုက္ခတွေ ရောက်နေရှာတော့တယ်။ ဒါကလဲ မေဇင့်လို မိန်းမတယောက်ထဲ မဟုတ်ပါဘူး …အခုခေတ် စီးပွားရေးဆိုတာကလဲ ကိုမှအပြိုင် မကျဲနိုင်လျင် အမြတ်အစွန်းဆိုတာကို့အတွက် ကျန်ဖို့မ မရှိတာ …

လူတိုင် ဒီလိုပဲ ငွေနောက်ကို လိုက်နေရတာဘဲ..မလိုက်နိုင်ရင်တော့ ဒီလိုခေတ်ကြီးထဲ အစစအရာရာ ပြည့်စုံတယ်လို့ ရှိမှာမဟုတ်ဘူးလေ..။လူတွေက ရောင့်ရဲတင့်တိမ်နိုင်ခြင်းကို မရှိတော့ပါဘူး …ကိုအပါအဝင်ပေါ့…ဟီဟီ ဒါပေမဲ့ မိသားစုအတကွ ်လဲ အချိန်တော့ ပေးကျရမယ်လေး။ ဒီလိုနဲ့အတူတူနေလာတာနှစ်တွေလဲကြာပါပြီ….ကိုအောင်မင်းဟာ ကုမ္မဏီပိုင်သူဌေးပါ တနေ့လုံး ကုမ္မဏီရုံးခန်းထဲထိုင်ပြီး ညနေ မှအိမ်ကိုပြန်ပါတယ်….မမေဇင် ကတော့ သူမသူငယ်ချင်းတယောက်ရ့ ဲ ၅နှစ်အရယွ ် ကလေးငယ်တဦးကိုထိန်းပြီး အိမ်မှာပဲလုပ်စရာရှိသည်များကို လုပ်ရင်းနေ့ရက်တေကွ ို ဖြတ်တန်းနေတ့သဲ ူပါ

…နောက်ပြီး စာရေးဆရာမ တယောက်ဖြစ်ဖို့ လဲ အိမ်မက်ထားသူပေါ့…ကစ်ကစ်ကို သူ့သားလေးတယောက်လိုပြုစုလို့ …ကစ်ကစ်အိပ်နေတဲ့အချိန်တွေမှာ စာအုပ်ဖတ်..ခွေထိုင်ကြည့်..ကလေးကို သူ့အဖေ အရင်းကယူထားတဲ့….. အချိန်တွေဆိုရင်တော့..ရှော့ပင်ထွက်..အလှပြင်ဆိုင်သွား..ဒါတွေလုပ်ရင်းနဲ့ပဲ ကိုအောင်မင်းက သူ့မိန်းမကို လိုလေသင်းမရှိအောင်ထားတာပေါ့။ သူများကလေးကို ထိန်းပေးရတာကလဲ မေဇင်အတွက်ပြသနာမဟုတ်ပါဘူး…ဘာလို့ဆို မေဇင်တို့ လင်မယား ကလေးမရဘူးလေ မေဇင်ပဲ လိုတာလား ကိုအောင်မင်းပဲ ချွတ်ရွှန်းနေတာလာ မပြောတတ်…

ဒါပေမဲ့လင်မယားသက်တန်း ၅နှစ်၆နှစ်အတငွ ်း မေဇင် ကိုဝန်လုံးဝမရခ့ဖဲ ူးဘူး…ကစ်ကစ်လေးကလဲ တခြားသူကလေးတော့ မဟတု ်ပါဘူး သူငယ်ငယ်ကနေ တက္ကသလို ်ရောက်တ့အဲ ထိ ဘော်ဘော်ကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်သလို အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်း လြဲဖစ်တဲ့ တင်ထွေးငယ်ရ့ကဲ လေးပါ။ တင်ထွေးငယ်ဟာ ဒီကလေးမွေးပြီး၂နှစ်လောက်ပဲရှိအုံးမယ် ရင်သားကင်ဆာနဲ့ ဆုံးပါးသာွ းရှာတယ်။ ကစ်ကစ်ကို သူတို့လင်မယားမွေးစားဖို့ ဖအေဖြစ်သူ ကိုငြိမ်းဝင်းကို ပြောကြည့်ဖူးပါတယ်…ဒါမေမ့ ဲ ကို ငြိမ်းဝင်းလုံးဝ လက်မခံပါဘူး။

ဒီကလေးမှာ တင်ထွေးငယ်ရဲ့ အငေ့အွ သက်တေ ွ အများကြီးပါနေတယ်တော့ကာ …ကျွန်တော့ကလေးကို အမွေစားအမွေခံ အပိုင်မွေးစားခိုင်းဖို့ဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အဖြေကို ပဲသူတို့ရပါတယ် ။ ဒါကလဲဟုတ်တယ် ကစ်ကစ်ရ့မဲ ျက်နှာပေါက် အသားအရေဟာ မတင်ထွေးငယ်နဲ့ တထေရာထဲရယ် …ကိုငြိမ်းဝင်းဆိုတဲ့လူက မိန်းမကိုအလနွ ်ချစ်တတ်တ့လဲ ူပါ။ ပြောတာပြောတာပါ ဒီကလေးက မမေဇင်တို့အိမ်မှာပဲ ၁၂လလုံး နေ့တိုင် အမြရဲ ှိနေတာပ…ဲ ကလေးအဖေဖြစ်တဲ့ ကိုငြိမ်းဝင်း တယောက် တင်ထွေးကြည်ဆုံးသွားကတဲ့က အရက်တွေအလွန်အကျွံသောက်ပြီး အရက်သမားလုံးလုံးဖြစ်လို့နေလေရဲ့ ။

မိန်းမကို အလွန်ချစ်တဲ့ လူဆိုတော့လဲ တသက်လုံးဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီဆိုတဲ့ အသိကြီးကို ကိုငြိမ်းဝင်တယောက် မခံစားနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒီလိုတွေဖြစ်တာ အတော်ကြာသွားတော့ ..ကို့ကိုယ်ကို ပြန်အရောင်တင်ဖို့လိုတယ်ဆိုတာကို စဉ်းစာမိသွားခ့တဲ ယ် ..လူကောင်းပြန်ဖြစ်ချင်လာတာကလဲ သူ့သမီးလေးကစ်ကစ်ကြောင့်လို့ ပြောရမှာပဲ။ ဟုတ်တယ်လေး သူ့မှာ သမီးလေးတစ်ယောက်ရှိသေးတဲ့ဟာ… သူမကို ပြုစုပျိုးထောင်ရမယ်..လူအများကြားမှာ ကို့သမီးလူရာဝင် အဆင့်အတန်းရှိအောင် ထားဖို့ဆိုရင် ဒီပုံဆံနဲ့ သူ့သမီးကိုအများက့ရဲ့ဲမှာပေါ့။

သူ့ဒီလိုစိတျဓာတျကပြုံမြိုးနဲ့ ..ဘယျလလို ုပျဒါတှလေုပျနိုငျမလဲ။ ကိုငွိမျးဝငျ အရကျအလှနျအကြှံသောကျပွီး ပတေနေလေို့ သူ့စီးပှားရေးကိုတော့ မထိခိုကျခဲ့ပါဘူး။ ကိုငွိမျးဝငျဟာ အတောျလေးခမြျးသာတ့ ဲ မိသားစုမှ ပေါကျဖှားလာတဲ့ သူဌေးသားပေါ့ ။ သူဒီလို့ အခြိနျတှအေမြားကွီးကို အရကျနဲ့ အခြိနျကုနျနခေ့ေဲ ပမဲ့ သူ့ရဲ့ ကွယှ ျဝမှုကတော့ အပြိုရတေောငျမပကြျဘူးပေါ့လေ… နောငျတရခြိနျစောတယျလို့ပွောရမှာပဲ ကိုငွိမျးဝငျး သူ့ကိုသူပွုပွငျနိငျခဲ့ပါတယျ။ မဇေငျတို့လငျမယားကလဲ အမွဲလို ဆုံးမ တိုကျတှနျးနတေော့ …အကောငျးပွနျဖွဈအောငျ လုပျရတော့တာပေါ့။

ဒီလိုနဲ့ မေဇင်နဲ့ ကိုငြိမ်းဝင်းတို့ ကြားမှာ ဘာမှမရှိပါဘူး …တယောက်အတွင်းကိစ္စ တယောက်သိဆိုတော့ …တဦးပေါ်တဦးလဲ နားလမဲ ှုတေအွ လနွ ်ရှိတ့ ဲ မိတ်ဆေအွ ဆင့် ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ တယောက်သောသူကတော့……။ ကိုအောင်မင်းတယောက်ကတော့ တနေ့ထက်တနေ့ သူ့အိမ်နဲ့ အလှန်းဝေးလို့လာပါတယ်။ ကုမ္မဏီကိစ္စန့ ဲ ခရီးတွေဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်ရတော့တာပဲ ။ တည… ညလယ်ယံကြီးမှာ မေဇင် တယောက်အိမ်မက်မက်နေရင်းက ရုတ်တရက် ငေါက်ကနဲထထိုင်နေပါတယ်… ဘေးကြည့်တော့ လင်တော်မောင် ကိုအောင်မင်းတယောက် ဆင်အော်မနိုးကုလားသေ ကုလားမော အိပ်နေလေရ့။ဲ

သူမဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို လင်တော်မောင်တယောက် ဘယလ် ိုမှသိနိုင်မယ်မထင်ဘူး… ဒေါသကလဲထွက် ရမ္မက်စိတ်တွေကလဲပူလောင်နဲ့ တိတ်ဆိတ်တဲ့ ညနက်ကြီးထဲမှာ အသက်ရှူနှုန်းတွေ ကလတဲ ဖြည်းဖြည်းနြဲ့မန်လာလို့ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ မေဇင့်အဖြစ်ကို တလောကလုံးက သိဖို့နေနေသာသာ ဘေးမှာအိပ်နေတဲ့ လင်ယေကျာ်းကတောင်မသိရှာဘူး။ ဒါကို မေဇင် ဝမ်းလဲဝမ်းနည်း ကို့အဖြစ်ကိုလဲသနား နှာမှတ်သံက တရှူရှူန့ ဲ သနားစရာ သတ္တဝါမလေးကိုဖြစ်လို့… လင်တော်မောင်ကို နိုးလို့ မေဇင့်ကိုလုပ်ပါအုံးကိုရယ်လို့ ပြောရအောင်ကလဲမဟုတ်သေး…

ဒါနဲ့ ကို့ဟာကိုယ်ပဲပြီးအောင် လုပ်မယ်ဆိုပြီး စိတ်ဆုံးဖြတ်ကား အိပ်ယာပေါ်ပြန်လဲချလိုက်ပါတယ်…လက်တဖက်ကို ညဝတ်အိကျႌအပါးလေးသာဖုံးထားတဲ့ ညာဖက်နို့အုံလေးကို ဖွဖွညစ်ရင်း …ညဝတ်စကပ်ပါးလေးအောက်က ရမ္မက် အရှိန်ကြောင့် ချော်ဆီ အရည်ကြည်လေးတွေထွက်ပြီး စိုစွတ်လို့နေတဲ့ အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းလေးရှိရာကို ကျန်လက်တဖက်က နိုက်ထည့်ပြီး အပေါ်အောက်ဘယ်ညာ ဖြည်းဖြည်းလေးဆွဲပွတ်လိုက် အရမ်းဖိပြီးပွတ်လိုက်နဲ့ …တချိန် ကိုအောင်မင်းစွမ်းခ့ခဲ ျိန်က ယုယမှုတေကွ ို အရုံပြုလို့ ကာမဆန္ဒရဲ့ လမ်းဆုံးပန်းတိုင်ကို တယောက်ထဲ ကြိုးစားလို့ ချီတက်နေရှာတော့တယ်..။

“ အင်း…အင်း ဆိုတဲ့ အသံတဲတဲလေးကိုတော့ သူကိုတိုင်ကလွဲပြီး ဘယ်သူမှကြားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး….အလွန်ညင်သာပြီး ဖြည်းညင်းတဲ့ စီးချက်တွေနဲ့ သူမတစ်ယောက်ထဲ ကြိုးးစာလို့ ..ဖြေသိပ်နေရရှာတာပါ။ “ အင်း….အင်း….ဟင့်…အင်းးးးးး……..” ဆိုပြီး အသံ ဗော်လွန်း လေးတဖြည်းဖြည်းတက်လာပြီး အင်းးးးးးးး….ဆိုတဲ့ သံဆွဲလေး နဲ့ ရုတ်တရက် မေဇင်တယောက် ငြိမ်ကျသွားတော့တယ်…။ သူမပြီးသွားပါပြီ အိမ်ထောင်သည် မိန်းမသားတယောက်အဖို့ လင်တော်မောင်ဘေးနားမှာရှိလျက်န့ ဲ မှန်းပြီး စိတ်ကူးနဲ့ ဖြေသိမ့်လိုက်ရတဲ့ သူမရဲ့ ဖြေသိမ့်မှုဟာ ဘယ်လောက်ထိ ပြည့်ဆုံချင်းရှိမှာသတ့လဲ ။ဲ

ဒီလိုန့မဲ နက် မိုးလင်းလို့ တခါအလင်းရောက်ခြဲပန်ပါပြီ … မေဇင့် မျက်လုံးလေးတွေမှိတ်လျက်နဲ့ ကိုအောင်မင်းကို လှန်းဖက်လိုက်ပါတယ်။ ဘာမှမရှိပါဘူး ကိုအောင်မင်းအိပ်တဲ့ဖက်ခြမ်းက စောင်လေးကိုပဲသွားကိုင်မိလိုက်ပါတယ်… ကိုအောင်မင်း ထသွားပါပြီ..ဒါနဲ့ မျက်လုံးလေးဖွင့်လို ခေါင်းရင်းက စာကြည့်စာပွကဲ ကိုအောင်မင်း ထာခ့တဲ့ ဲ စာတိုလေးကို လှန်းယူပြီး ဖတ်ကြည်လိုက်တယ်…“မေ ကိုဒီနေ့ မန္တလေးကိုသွားလိုက်ပြီ..မနက်ဖြန်ပြန်လာမယ်…ချစ်တဲ့ ကိုအောင်” ကိုအောင်မင်း တယောက်အလုပ်ကိစ္စနဲ့ မန်းလေးကို သာွ းပါပြီ ။

ထူးခြားမှုမရှိတဲ့ နေ့တနေ့ကို ထပ်ပြီးဖြတ်တန်းရအုံးမှာပဲ ဆိုတဲ့ အတွေးလေးတွေးရင် ပြန်မေးဆက်ဖို့ မျက်လုံးတွေပြန်မှိတ်ပြီး ခဏမှာပဲ…. စာကြည်စာပွဲပေါ်တင်ထားတဲ့ သူမဖုန်းလေး တုံခါလာတော့တယ်…. သီချင်သံတွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လို့ပေါ့။ ဒါနဲ့ ဖုန်းကိုကောက်ယူပြီး ကြည့်လိုက်တော့ ကိုငြိမ်းဝင်းစီကဖုန်းလေးဝင်နေတာပါ။ ကစ်ကစ်လေးကို မမေဇင်စီလာထားဖို့ ဖုန်းလှန်းဆက်တယ်စိုတာ မေဇင်သိလိုက်ပါပြီ.. “ မောနင်း ..ကိုငြိမ်း…ကလေးလာထားတော့မလို့လာ” “ဟုတ်တယ် မေဇင် …ကလေးက အခုအိပ်ပျော်နေသေးတယ်သိလာ….

အဲဒါအကိုချီလာလိုက်မယ်… မေဇင်ကော နိုးသေးရ့လဲ ာ ..အနောက်ရှက်များ ဖြစ်သွားလား..မသိဘူးမေဇင်ရေ…” “ အို့….မဖြစ်ပါဘူး ကိုငြိမ်းရယ် မေဇင်ထနေပါပြီ ..ခေါ်လာခဲ့လိုက်ပါ” “ဒါဆို ကိုလာပြီနော် ..မေဇင်” ကိုငြိမ်းဝင်း ကတော့ မေဇင်နဲ့ စကားပြောရင်းအမြဲ ရွှင်ရွှင်ပျပျ မြူးမြူးကြွကြွပဲပြန်ပြောလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါနဲ့ မေဇင်လဲ အိပ်ရာပေါ်က အလူးအလထဲ ညဝတ်အိကျႌနဲ့ ဆကပ်တိုကို ကွင်းလုံးပုံချွတ်လို့ ကိုလုံးတီန့ဘဲ ာဝတ်ရမယ်ဆိုတာ စဉ်းစားရင်း အဝတ် ဗီရိုကို မွေနေပါတော့တယ်။

ဆကပျတို အိငျ်ကြ ီပါးန့ေဲ တာ့ ကိုငွိမျးဝငျးကို ထှကျတှေ့ဖို့မဖွဈနိုငျ ဒါကွောငျ့ ညဝတျ ပဂြားမတျဈ အပေါျအောကျစငျတူကောကျဝတျလိုကျပါရော… မကွာဘူး အိမျရှေ့ ဘဲလျတီးသံကွားလို့ အိမျအောကျအပွေးစငျးပွီး တံခါးဆှဲဖှငျ့ လိုကျတော့ …ကိုငွိမျးဝငျးနဲ့ သူ့လကျပေါျအိပျပြောျနတေဲ့ ကဈကဈတို့ရောကျနကေပြါပွီ။ကိုငွိမျးဝငျနဲ့ ကဈကဈကိုပွုံးပွလို့ နှုတျဆကျကွိုနရေငျးက မဇေငျတယောကျ ရုတျတရကျဆိုသလို တှတှေကွေီးကွညျ့ပွီး မှငျသကျမိနပေါတယျ။

ဒါကို ကိုငြိမ်းဝင်းက “ မေဇင် ကိုငြိမ်းတို့ ဘာများဖြစ်လို့ လဲ..ဘာများလိုအပ်နေလို့လဲမသိဘူးနော်” ကိုငြိမ်းဝင်လ ဲ မေဇင် သူန့ကဲ လေးကို ဆူးဆိုက်ကြည့်နေတာကို သတိထားမိပြီး …သူတို့ ဘာများလိုအပ်နေသလေဲ ပါ့…မေဇင်တလ့ ဲ ကို့ကိုယက် ိုတလဲ့ ြပြန်ကြည့်နေမိတယ်။ ဒါနဲ့ မေဇင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး “ အော်…ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးကိုငြိမ်း လာလာအိမ်ထဲဝင်” ကလေးကို မေဇင် လက်လွဲယူလိုက်ပြီး …အိပ်ခန်းထဲရှိ ကုလေးပုခက်မှာ သွားသိပ်ထားလိုက်တယ်။ မေဇင်အခန်းထဲဝင်လာတော့ …ကိုငြိမ်းဝင်းဆိုဖာပေါ်ထိုင်နေရင်းကနေ မေဇင်မျက်နှာကိုကြည်ပြီး

“ မေဇင်အခုမှထတာလာ…ဒါမှမဟုတ်နေမကောင်းဘူးလာ” “ နေမကောင်းတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး ကိုငြိမ်း …နဲနဲ အားပျော့သလို အားမရှိသလို တမျိုးလေးဖြစ်နေတာ… အဲလိုကြီး အားမရှိတာလဲမဟုတ်ဘူး…ဘယ်လိုပြောရမလဲ…ခစ်ခစ်” ရီရင်းပြန်ဖြေသည် သူမဘာဖြစ်နေသည်ကို…သူမမှလွဲရျ် ကိုငြိမ်းဝေ သိနိုင်မယ်မထင်ဘူး…။ဒီလိုနဲ့ နှစ်ယောက်သားပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ ..ရီလိုက်ကျပြီး နှစ်ယောက်သား ခေတ္တတိတ်ဆိတ် သွားကျတာပဲ…ကိုငြိမ်း တစ်ယောက် အစော ရွှင်ပျနေသောမျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ညိုးကျသွားပြီး ကြမ်းပျင်ကို ငုံ့ကြည့်နေနေတော့

…မဇေငျ ကိုငွိမျးဝငျ ကိုတခကြျအကဲခကျကာ ဆုပျထားတဲ့ ကိုငွိမျးဝငျးလကျမြားကို သူမ လကျနုနုလေးဖွငျ့ ညငျသာစှာ အုပျကိုငျလိုကျပါတယျ။ “ ကိုငွိမျး မနေ့က ထှေး ငယျဆုံးတာ ၅နှဈပွညျ့တ့ေဲ န့နောျ” “ ဟုတျတယျ မဇေငျ” ကိုငွိမျးပွနျဖွသေညျ “ကိုငွိမျးဒီလို လိမျလိမျမာမာနဲ့ ကဈကဈကို ကောငျးကောငျးပွုစုပေးနတေဲ့ အတှကျ ထှေးငယျ ကိုငွိမျးကို တမလှနျကနေ ကြေးဇူးတငျနမှောပါ ကိုငွိမျးရယျ..ဝမျးမနဲပါနဲ့နောျ..ကိုငွိမျး” ဟု တိုးတိတျညငျသာသညျ့ လသေံဖွငျ့ကိုငွိမျး၏ သနားဖှယျကောငျးသောမကြျဝနျးအစုံကို မဇေငျဆိုကျကွညျ့ကာ

ကိုငြိမ်း၏လက်များကို သူမလက်နုနုလေးများဖြစ်ဆုပ်ကိုင်ရင်း နှစ်သိမ့်စကားပြောလို့ မေဇင် ကိုငြိမ်းကို အားပေးနေရှာတယ် …။ သူမမျက်ဝန်းများမှလဲ မျက်ရည်ပူများ ပါးပြင်ထက်သို့ စီးလို့ တယောက်ကိုတယောက်သနားခြင်း နာလည်မှုတို့နှင့်အတူ နှစ်ယောက်သား မမြင်ရ မကြားရတဲ့ အပေးအယူတွေ ချိန်ငြိနေသယောင်….. နေ့စဉ်တွေ့နေရသော မေဇင့် အဖြစ်လေးကို ကိုငြိမ်းဝင်းကောင်းကောင်းသိတလို…ကိုငြိမ်းဘယ်လိုတွေ ခံစားနေရလို့ ဘာတွေကိုတောင်းတနေသလဲဆိုတာကိုလဲ ကိုငြိမ်း၏ဘဝအစအဆုံးကို သိသော မေဇင်ကလဲ ကောင်းကောင်းသိတယ်….

ဒါကြောင့် အခုလို စိတ်ကွယ်ရာမှာ နားလဲမှုတွေ အပြန်အလှန်ပေးနေတဲ့ ဖိုမနှစ်ဦး တို့ရဲ့ နောက်ဆုံးဘူတာဟာဘယ်မှာဆိုက်မလဲလို့ ထင်လဲ။ ဒါကိုလဲသူတို့နှစ်ဦး သိပြီးသားပဲလေ… တွေးကြည့်စရာမလိုတော့ပါဘူး…ဟုတ်တယ်မလား ။ ကိုငြိမ်းလဲ မေဇင်ကိုင်ထားသော သူ့လက်ဖွားနှစ်ဖက်ကို လွှတ်ပြီး မေဇင့် လက်လေးများအပေါ်မှ ဖြည်းဖြည်းအုပ်ကိုင်လို့ မေဇင်မျက်နှာနားသို့ သူ့မျက်နှာကို တိုးကပ်သွားလိုက်ပြီး…အနည်ငယ် တုန်ရီနေသောလေသံဖြင့် ကိုငြိမ်းဝင်း .. “ကိုငြိမ်းရင်ထဲကစကားတခုလောက ်ပြောပါရစေမေဇင်

ကိုအောငျမငျးက မဇေငျ့ကို ဂရုစိုကျရဲ့လား..ဟငျ… မဇေငျဘာတှလေိုအပျနတောလဲဆိုတာ ကိုငွိမျးကောငျးကောငျးသိပါတယျ မဇေငျရယျ…သူမဖွညျ့စီးနိုငျရငျး ကြှှနျတောျ အဲဒီတာဝနျလေးကို ယူပါရစေ ..မဇေငျ…နောျ…ခှငျ့ပွုပါဗြာ” မဇေငျ ခေါငျးလေးငုတျသှားပွီး “ ဟုတျပါတယျ ကိုငွိမျးရယျ….ကိုအောငျမငျးကလေ အခုဆိုရငျ မဇေငျ့ကို ရှိသေးတယျလို့တောငျ ထငျသေးရ့လဲ ားမသိဘူး…အခြိနျပွညျ့ ကုမ်မဏီကိစ်စဆိုပွီး ခရီးခဏခဏထှကျနေ တော့တာပဲ… သူအလုပျကွိုးစားလို့ ငှတှေအေမြားကွီးရတာကို မဇေငျမမှတျမောဘူး …

ဒါကိုလဲသူသိတယ်… ဟင်း..ဟင့်..ရွတ်..ဟင့်” ခံစားနေရသည်များကို ပြောရင်း မျက်ရည်များစီးကျလို့လာတော့တယ်..ပြောရင်နဲ့ မျက်ရည်များစီးကျလာပါတော့တယ်။ မေဇင့်မျက်ရည်တွေကို ကိုငြိမ်းလက်များဖြင့် ပါးပေါ်မှ သုတ်ချပေးလိုက်ရင်း….မေဇင်ကလဲ အလိုက်သင့်လေး ကိုငြိမ်းပုခုံးပေါ်ကို ခေါင်းလေးမှီထားလိုက်ပါတော့တယ်။ ကိုငြိမ်းပုခုံးပေါ်မေဇင် မှီလိုက်တော့ မေဇင့် ညဝတ်အကျႌပါးပါး ရင်ဟိုက်လေးမှ မေဇင့်နို့လေးများကို ကိုငြိမ်းမြင်နေရသည်….မေဇင့် အသက်ရှူသံနှင့်အတူ နို့လေးများက ဖုတ်လှိုက်ဖုတ်လိုက်နဲ့ အရမ်းကို ချစ်စရာကောင်းပြီးကိုင်လို့ အရမ်းကောင်းမှာပဲလို့ ကိုငြိမ်းကြည့်ရင်းတွေးနေမိတာပေါ့…

ကိုငြိမ်းကို့ကိုယ်ပြန်ထိန်းပြီး သူအခုတွေးနေ ဖီလင်ယူနေတဲ့ အရာတွေကို ခေါင်းထဲကထုတ်ပြစ်လိုက် ချင်ခ့တဲ ယ်….. မိန်းမ ဆိုတ့အဲ ရာန့ ဲ နှစ်န့ခဲ ျီလို့ ကင်းကွာနေတဲ့ ကိုငြိမ်းတစ်ယောက်တော့ ဒီလိုလှပပြီး ကာမပိုင်လင်ယောကျာ်းရှိတ့ ဲ မိန်းမတယောက်ရဲ့ အထိအတွေ့ကို လွန်ဆန်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါဘူး။ ပထမ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိခင် သူလုံးဝ သိလိုက်တာ တခုကတော့ သူစပြီးစီးကျော်နေပြီဆိုတာကိုပေါ့…. ပြည့်စုံခြင်းအထွတ်အထိပ်ကို မရမက၊အမိအရ လှန်းယူလိုခြင်းဆန္ဒ အလွန်ပြင်းပျနေတဲ့ အိမ်ထောင်တည်မိန်းမ မေဇင်အဖို့တော့ ဘာကိုမှ ဆင်ခြေ ထိန်းကွပ်နိုင်စွမ်းမရှိတော့ပါဘူး…

ဘယ်လောက် အားပြင်းတဲ့ အသိတရားပဲ ပြန်ဝင်လာပါစေ မေဇင်နောက်ဆုတ်တော့မှာ မဟုတ်ပါ….သူမ ထိုအရာကို ပြုလုပ်ဖို့ သေချာ စဉ်းစာပြီး ဖြစ်တော့ ရပ်တန့်ပြစ်ဖို့ ဆိုတာ မေဇင့် အတွက် ဒီအချိန်မျိုးမှာ ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိုင်တော့တ့ ဲ အဓိပါယ်မ့ ဲ စကားတခွန်းဖြစ်သွားမှာပါ… သူမလက်လေးတွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ချင်းထိကပ်လို့ နွေးထွေးမှုတွေပေးနေတဲ့ ကိုငြိမ်းရဲ့ အသက်ရှူသံ ရင်ခုန်သံတွေကနေ တဆင့် ကိုငြိမ်းစိတ်တွေအရမ်းလုပ်ရှားနေတယ် ဆိုတာကို မေဇင်လဲသိနေတယ်…။ မေဇင့် သွေးခုန်နှုန်းတွေ ပိုမြန်လာလို့ အသက်ရှူသံတွေဟာလဲ ပိုကြမ်းတမ်းလာနေတာကို ကိုငြိမ်းထိတွေ့ ခံစားနေရင်းက …

ခန်ဓာကိုယျပူးကပျထားလို့ တယောကျကိုတယောက ျဘယျလောကျလိုအပျနကေတြယျဆိုတာကို ပိုပိုပွီးသိရှိလာသလို ခံစားနရေတဲ့ မဇေငျန့ ဲ ကိုငွိမျး………. သူတို့နှဈဦးဖွဈနပေုံက ဒိုငျနမိုကျတှေ အပွညျ့ထညျ့ထားတဲ့ ဂိုတောငျတဈလုံး ဖောကျခှဲဖွဈဖို့ ……တရှူးရှူးန့ေဲ လာငျကြှမျးရငျး ဂိုတောငျရှိရာကို သှားနတေဲ့ စနဈတံတခြောငျးလိုပေါ့… သာမနုျထကျ ပိုလနှ ျတဲ့ ရငျးနှီးမှုမြိုးကို ဆကျတိုကျဆိုသလို ခံစားထိတှေ့မိနကေတြော့ မဇေငျအတှကျ ရှေ့တလမျးဆကျတိုးဖို့ သတ်တိတှေ ပိုရှိလာအောငျ လုံ့ဆောျပေးလိုကျတလိုဖွဈသှားတော့တယျ…

ဒီလိုနဲ့ မေဇင်တယောက် ကိုငြိမ်းရ့လဲ က်တွေကို ကိုင်ထားရာက ဖြုတ်ချလိုက်ပြီး ဖောင်းပြီးအပေါ်ကို ထောင်တက်နေသော ဘောင်ဘီဂွကြားရှိ ကိုငြိမ်း၏ လိင်တံကြီးကို အလိုလို အပေါ်မှအုပ်ကိုင်ပြီးသား ဖြစ်နေတော့တယ်… ဘောင်းဘီအပေါ်မှ မမြင်ဖူးသေးသော ကိုငြိမ်း၏ သတ္တဝါလေးကို ဖြည်းဖြည်းညစ်လို့ ဆုပ်ကိုင်ကြည့်မိတယ်….ကိုငြိမ်းလဲ အသက်ပြင်းပြင်းတချက်ကို ဆွဲလို့ရှူပြီး မေဇင့်ကို ဖက်ထားလိုက်ပါပြီ… “မေ …ကိုအောင်မင်းက တကယ်ကို မေ့အပေါ်နားမလည် ခဲ့ဘူးနော်” ကိုငြိမ်းတယောက် ကွဲအက်အက် အသံတိုးလေး ဖြင့် မနဲ့ အားယူရင်း မေဇင်ကို ပြောတော့..

“ကြေးဇူးပွုပွီး ဘားမှမပွောပါန့ေဲ တာ့ ကိုငွိမျးရယျ….ကိုအောငျမငျးက နားမလဲပမေဲ့…ကိုငွိမျးကတော့ မေ ဘာတှေ ဖွဈနတောကို အစောကတ့ကဲ သိနတေယျ မဟုတလျ ား ဟငျ ကိုငွိမျး …ကိုငွိမျးလဲ မေ့ စီက ဘာတှလေိုခငြျနတေယျဆိုတာကို မအေရငျကတဲက သိပွီးသားပါ ကိုငွိမျးရယျ…ကိုအောငျမငျးရှေ့မှသာ မသငျ့တောျလို့ မေ မကြျလုံးတှကေို ရှောငျဖယျနပေမေဲ့ ….ကိုအောငျမငျး မေ တို့ အနားမရှိတဲ့ အခြိနျ မေ က ကလေးပေ့လှ ို့ ခြော့သိပျနတေ့ ဲ အခြိနျတဆှေ ို မေ့ တကိုယျလုံးကို ကို ခိုးကွညျ့နတော သိပါတယျနောျ…

အလဲ ိုခိုးကြည့်ပြီး မပြည့်စုံခ့ရဲ တ့ ဲ နေ့တေကွ ုန်သွားပါပြီ ကိုငြိမ်းရယ်…မေ့ ရင်ထဲကနေ ကိုလိုသမျှကိုကြိုက်တလို ယူလိုက်ပါတော့နော်…အရာအားလုံးကို ယူလိုက်ပါတော့..နော်..ကိုငြိမ်း…” ချွဲပျစ် ချိုမြိန်သော စကားများကို မေဇင်ခတ်တိုးတိုးလေး ပြောနေရင်း ကိုငြိမ်း၏ လိင်တံကြီးကိုလဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း အပေါ်အောက်ပွတ်သပ်လို့ ပေးနေမိတယ်….မေဇင် ယခုလုပ်နေသော အပြုအမူများသည် ကိုငြိမ်းအဖို့ လေပေါ်မှာပျံဝဲနေရသလိုပါပဲ မ သတ္တဝါနှင့် အတော်ကြာကင်းကွာနေခဲ့သော ကိုငြိမ်းတယောက် အရမ်းကောင်းလို့ မိန်းပြီး ယူနေတော့တယ်…

ပါစပျမလဲ ညညျးညူသံ တဲတဲထှကျလို့ျ။ ကိုငွိမျးအဖို့ ဒီလိုခံစားမှုရသမြိုးကို တငျထှေးငယျ မရှိတော့သညျ့ နောကျပိုငျ တခါကလေးတောငျမြှ မခံစားခ့ရဲ တာကွာလို့နပေါပွီ…အခုတော့ကွညျ့ပါ အုံး …သူ့မိနျးမ ထှေးငယျရဲ့ သူငယျခငြျး အရငျးကွီးက ပွုစုလို့ ယုယပေးနလေိုကျတာ ပွောမပွတတျအောငျ ကောငျးလှနျးနတောပေါ့။ မဇေငျ့ နှုတျခမျးပါးလေးတှကေ ကိုငွိမျးလညျတိုငျတလြှောကျကို အနမျးနုနုလေးတေေှ ပးရငျးပေါ့….ကိုငွိမျးရ့ေဲ သှးခုနျနုှနျတှေ ပိုပိုမွနျလာပွီး ကိုခန်ဓာအတှငျးသှေးစီးစဉျးမှုမြားလဲ အလှနျအရှိနျပွငျးလို့လာတယျ …

ကိုငြိမ်းလည်တိုင်ကို မေဇင့် နှုတ်ခမ်းလေး များ လျှာဖြားလေးများဖြင့် ဖွဖွလေးနမ်းလိုက် ယှက်လိုက်လုပ်နေမိရင်း… ကိုငြိမ်းလည်ပင်းရှိ သွေးလွှတ်ကြေားဖောင်းဖောင်းလေးတချောင်းအတွင်း အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်တန်းသွားသည့် သွေးစီးစဉ်းမှုကို မေဇင့် လျှာဖြားလေးမှ ထိတေ့ ွ ခံစာလိုက်ရသည်…. မုတ်ဆိတ်ကျင်ဆွယ်တွေ မကြာသေးမီကမှ ရိတ်ထားသော မေးရိုးတလျှောက်နဲ့ မေးစေ့ တွေမှာ မေဇင်ရဲ့ တတွေး တေနွ့ဲ ဖြန်းပတ်ထားသလိုပါပ ဲ မေဇင့် ပေါင်ကြားအတွင်မှာလဲ ပူနွေးလို့လာပြီး စိုစိုစွတ်စွတ်လေးဖြစ်လို့ လာပါပြီး…

ကိုငြိမ်းတယောက် မေဇင့် အပြုအမူတွေကို သည်းမခံနိုင်တော့ပဲ မေဇင့်နှုတ်ခမ်းပါးလေးတွေကို ဆွဲယူကာ အားရပါးရကို အနမ်းမိုးတွေရွာပေးပါတော့တယ်။ အဲလို ကိုငြိမ်းကစလို့ မေဇင့်နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို တေ့ပြီး kissing ဆွဲလိုက်ခြင်းဟာ ….သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ဗို့အားအလွန်ပြင်းတဲ့ ဓာတ်အလိုက်ခံလိုက်ရ သလိုပါပဲ…နှာသံတွေ အသက်ရှူသံတွေကလဲ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ဧည့်ခမ်းအကျယ်ကြီးထဲမှာ တိုးတိုးညင်သာစွာ ထွက်လို့နေပရောလား… ရုတ်တရက် ကိုငြိမ်း မေဇင့် ဂျိုင်းအောက်ကနေ မပြီး မတ်တက်ထရပ်လိုက်တယ်…မေဇင်က ဒီအပြုအမူကြောင့် ကိုငြိမ်းကို အံ့သြသလိုကြည့်နေမိတာပေါ့။

အတန်ကြာသေဆုံးခဲ့ရသော ရမ္မျမီးကြီးဟာ အခုတော့ ကိုငြိမ်းစိတ်အတွင်းဝဲ တဟုန်းဟုန်းဖြင့် သောက်လောင်နေတော့တယ်။ ဒီလို ရမ္မက်ငွေ့တွေ ရိုက်ခံထိသွားသော ကိုငြိမ်း၏အပြုအမူများ ပိုရျ်ရဲတင်းလို့လာပါတယ်။ မပြောမဆိုနှင့် မေဇင့် ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ကိုငြိမ်းဆုပ်ကိုင်ပြီး အုပ်နံရံဖက်ကိုတွန်းထုတ်လိုက်ပါရော…အုပ်နံရံမှ ကပ်လို့ ကြောင်ပြီးကြည့်နေတဲ့ မေဇင့်အနားကို မျက်တောင့်နီ လူမိုက်အထာဖြင့် တလမ်းချင်းရှောက်သွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အုပ်နံရံမှာ မြှောက်လို့ဆွဲကပ်ထားလိုက်တာပေါ့်…မေဇင့် နှုတ်ခမ်းပါးလေးကို ကိုငြိမ်းနှုတ်ခမ်းဖြစ်တေ့ကာ အနမ်းတချက်ပေးလိုက်တယ်…

ဖွဖွလေးနမ်းလိုက်သော ကိုငြိမ်းအနမ်းကြောင့် မေဇင်ရင်ထဲမှာ ကြည်နူးမိနေယုံရှိသေး….ကို ငြိမ်း တယောက် သူ့လျှာကို စေ့နေတဲ့ မေဇင့်ပါစပ်ပေါက်ထဲ ထိုးထည့်ပြီး… တံတွေး နှင့် နုှတ်ခမ်းလျှာတို့ရ့ ဲ ကြမ်းတမ်းစွာ ရောနောလုပ်ရှား ပွတ်သပ်နေရာမှ အသံများထွက်သည့်တိုင် ကစ်စင်ဆွဲပြစ်လိုက်ပါရော… ။ တယောက်လျှာ တယောက်ကလိလိုက် နှုတ်ခမ်းပါးလေးတွေကို သာွ းလေးတွေန့ဖဲ ဖွ ေွ လး ဆကွဲ ိုက်လိုက်နဲ့ နမ်းမိနေလို့ပေါ့…။ ညည်းသံတဲတဲလေးထွက်ကျလာတယ်….ကိုငြိမ်းကို တင်ကျပ်စွာ မေဇင်ဖက်ထားရင်း ဘော်လီမပါတဲ့ ညဝတ်အိကျႌအောက်က သူမနို့တွေအပေါ် တအားဆွဲဖိထားလိုက်မိတယ်။

တရိတ်ရိတ်တက်လာတဲ့ ခံစားမှုဖီလင်တွေကြောင့် မေဇင့် နို့တီးခေါင်းလေးများမာတောင်လာပြီး ကိုငြိမ်း ရင်ဘတ်ကိုသွားထောက်လို့နေပါရော ….နိ့သီးခေါင်းအရသာကြောင့် ကိုငြိမ်းမေဇင့်ကို အနမ်းမိုးရွာတာရပ်ပြီး …မေဇင့်အပေါ်အကျႌကြယ်သီးတွေကို တစ်လုံးပြီး တလုံးဖြုတ်နေလေရဲ့… ပြူထွက်လာတဲ့ မေဇင့်နို့အုံကို ကြည့်လို့ မေဇင့်မျက်နှာကိုလဲတချက်ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ… ကိုကြိုက်သလိုလုပ်နိုင်ပါတယ်နော် လို့ အထာပေးတဲ့ အပြုံးကောက်လေး တခုကို မေဇင့်မျက်နှာကနေထွက်ကျလာတာပေါ့…။ ကိုငြိမ်းရ့လဲ က်တဖက်က မေဇင့် နို့တလုံးပေါ်အုပ်ကိုင်လို့ ခက်ဖွဖွညစ်ပေးရင်း ကျန်တလုံးကိုတော့ ပါစပ်နဲ့ ကုန်းစုပ်လိုက်တယ်…

“ အင်း…အင်….အားးးးး…..ကို……အင်း…အ..အင်” ဆိုတဲ့ ညည်းသံလေးတွေထွက်လို့လာယော မေဇင့်ပေါင်တွေ တဖြည်းဖြည်းကားသွားပြီး ကိုငြိမ်းရဲ့ လွတ်နေတဲ့ လက်တဖက်ကိုလှန်းယူကာ သူမပေါင်ကြားအတွင်း ဖိကပ်ပေးထားလိုက်ပါရော….ကိုငြိမ်းလက်က မေဇင့် ညဝတ်ဘောင်းဘီလေးကို ဆခွဲ ျွတ်ပြစ်ပြီး အမွေး အုပ်အုပ်န့ ဲ အရည်တွေစိုလို့နေတဲ့ မေဇင့် အဖုတ်လေးကို အုပ်ကိုင်ပြီးဖြည်းဖြည်းပွတ်ပေးနေတယ်… “ အင်း …အား….ကို…ကိုလို့….ကောင်းတယ်…..အင်း…အင်” မေဇင်ပါစပ် ဟဟလေးအတွင်းမှ ညည်းသံတွေအဆက်မပြတ်ထွက်လာရင်း…

ကိုငြိမ်းကလဲ ပွတ်ပေးနေတာကို အရှိန်တင်လို့ အမြန်ပွတ်လိုက် နို့စို့လိုက် န့ ဲ မေဇင့် ညည်းသံတေ ွ အသက်ရှူသံတွေကလဲ တခန်းလုံးကိုပြည့်လို့….မေဇင်ကလဲ ကိုငြိမ်းလက်န့ ဲ ပတွ ်ပေးနေတ့ ဲ စည်းချက်အတိုင် သူမအဖုတ်လေးကို ကော့ကော့ပေးရင် အားကြိုးမွန္တက္ပါပဲ.. ”အား….အင်…အား…အားးးးးးးးးးးးးးးးးးး……” ဆိုပြီး အရုပ်ကြိုးပြတ် မေဇင်တခါပြီးသွားတာပေါ့။ ကိုငြိမ်းလက်တခုလုံး မေဇင့်အဖုတ်ရည်တွေနဲ့ ရွဲလို့ မေဇင် ပါစပ်မှ အက်သံလေးဖြင့် “ ကျေးဇူးပါပဲ ကိုရယ်…မေလေး လနွ ်ခ့တဲ့ ဲ ၂နှစ် ၃နှစ်အတွင်း ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အရသာမျိုးမေဇင် မရခ့တဲ ာကြာပြီ…သိလာ…ကိုရယ်…ကို့ကိုအရမ်းချစ်တယ်ကွာ….”

“ ဒီနေ့တနေ့လုံး မေဇင့်အနားမှာ ကိုငြိမ်းနေပေးနိုင်မလား…ဟင်း..ကိုငြိမ်း…ကိုအောင်မင်းက မနက်ဖြန်မှ မန္တလေးက ပြန်ရောက်မှာ ဒီနေ့တနေ့လုံးရော တညလုံးပါ မေဇင်ကိုငြိမ်းကို ချစ်ပါရစေ..ကွာ” မေဇင့် အဖုတ်ကိုကိုင်ထားသော လက်ကို ကိုငြိမ်းပြန်ဆွဲ ယူလိုက်ပြီး …လက်တွင်ပေနေသော သုတ်ရည်နှင့် ချော်ဆီများရောနောနေသော မေဇင့်၏ အဖုတ်ရည်များကို လျှာနှင့်ယက်ရင်းက “အင်..ကိုဒီနေ့ မေဇင့်အိမ်မှာ အချိန်ကုန်ဖို့တော့ စိတ်မကူးထားဘူး…ဒါပေမဲ့ ကို မေဇင့်ကိုမငြင်းတော့ပါဘူး…

ကိုလဲ မေ့ကိုချစ်လို့မဝသေးဘူး…ဟဲဟဲ” လက်ချောင်များရှိ မေဇင်၏ သုတ်ရည်များကို ယက်နေရင်း စကားပြောနေသော ကိုငြိမ်း အမူအရာကို မေဇင် ကြည့်ရင်မှ ရင်ထဲတွင် တဏှာ မီးများပြန်လဲ လောက်ကျွမ်းလို့ လာပါတယ်။ မေဇင့်အဖို့ တခါပြီးသွားတာတောင် ၁မိနစ် မပြည့် သေးဘူး ထပ်ပြီးတောင်းနေတော့ တော်တော် နှာကြီးတဲ့မိန်းမလို့ ကိုငြိမ်းယူဆမိရင်ယူဆမိပါမယ်…ဒါမေမဲ့ သူမ ရဲ့ နှစ်န့ခဲ ျည်လို့ ကြာအောင် ပြည့်စုံမှုမရှိတ့ ဲ သူတယောက်အနေနဲ့ ဘားမှပြောစရာမရှိပါဘူး…တာဘယ်သူ့အပြစ်လဲ …လင်တော်မောင်များရဲ့ အပြစ်ပဲ မဟုတ်ဘူးလာ….

ဒါန့ကဲ ိုငြိမ်းလက်များကို လျှ ာဖြင့်ယက်နေရင်း မေဇင့် မျက်နှာကို တည်ကြည်သော မျက်လုံးများဖြင့် တည့်တည့်ကြည့်ရင်း… “ ကို တခုပြောချင်တယ် မေ…ဒီလိုပဲ ကိုအောင်မင်းက ဆက်ပြီးမေ့ကိုနားမလဲနိုင်သေးဘူးဆိုရင် ကိုမေ့နားမှာ အချိန်ပြည့် တာဝန်ယူပေးချင်တယ်ကွာ…နော်” ” ဒီလောက်ချောပြီး အရသာရှိတဲ့မိန်းမကို သူမို့လို့ ဂရုမစိုက်တယ်…”ကိုငြိမ်း မြေခွေးအပြုံးတချက်ပြုံးရင်း မေဇင့်အား ပြောရာ… “အို..ကိုငြိမ်းရယ် အဲဒီလူကြီးမေဇင်ဘာဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ဒီတသက်သိနိုင်တော့မယ်မထင်ဘူး… ခစ်..ခစ်..”ကိလေသ မာယာဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုအားကောင်းပြီး

လမ်းဘေး အပြတ်မယ်တို့၏ ကျေနပ်အားရသော အပြုံးတပွင့်ကိုပြုံးရင်..မေဇင်တယောက် သူကိုသူသဘောကျလို့ တခစ်ခစ်နဲ့ရီနေတော့တယ်…ရီနေရင်းက “သူမေဇင့် ကို ကိုငြိမ်းအခုလို ဖြည့်ဆည်းပေးပုံမျိုးနဲ့ မေဇင်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင်မှ မေဇင့် အချစ်တွေသူ့အတွက်မရှိနိုင်တော့ ပါဘူး ကိုရယ်…မေဇင် ကို့ကိုအရမ်းချစ်နေမိပြီ..သိလား ကို” မေဇင် ၏ ချွဲပြစ်သော စကားများကို ကိုငြိမ်းနားထောင်နေရင်မှ မေဇင့်အဖုတ်အတွင်သို့ ပြန်နိုက်ကာ … အုံထနေသော အဖုတ်မွေးအုံအုံလေး အားဆွဲဆောင့်လိုက်သည်…

“အ….ကို ဘယ်လိုလုပ်တာလဲ နာလိုက်တာကွာ….” ဟုမေဇင်ပြောနေရင်းက “မေ ပဲပြီးသေးတာ ကိုငြိမ်းကပြီးသေးတာမဟုတ်ဘူး …ကို မေ့ ကိုလုပ်ချင်တယ်ကွာ” မေဇင်တစ်ယောက် ကိုငြိမ်းစကားမဆုူံးသေး ကိုငြိမ်းအုပ်မိုးထားသော ရင်ခွင်ထဲမှ ပြေးထွက်လိုက်ရင် ဆိုဖာရှိရာ သို့ တလှမ်းချင်းရှောက်သွားရာ…မေဇင့် လမ်းလျှောက်ပုံကို ကိုငြိမ်းချေဆုံးခေါင်းဆုံး မျက်လုံးကျွတ်ထွက်မတက် လိုက့်ကြည့်နေလေရဲ့။ ခြေလှမ်းများကို တလမ်းချင်းလျှောက်လို့ ဆိုဖာရှိရာသို့ သွားနေသော မေဇင့်လမ်းလျှောက်ပုံမှာ ကိုငြိမ်းအဖို့ သွေးပျက်မတတ် ဆွဲဆောင်မှုရှိသောကြောင့်

ကိုငြိမ်းရင်ဘတ်ကြီးများမှာ တဒုတ်ဒုတ် တဒုတ်ဒုတ်နှင့် ….ရမ္မက်မီဖြင့် အပူပေးထားသော ကာမသွးများကလဲ ဆူပွတ်လို့နေတာပေါ့…ကိုငြိမ်းလဲ မျက်တောင်မခက်ပဲ မေဇင့်နောက်ကျောအလှကို ငေးမောမှင်သက်မိနေရင်း ..။ မေဇင်မှာ အနည်းငယ်ဝသယောင်ရှိပေမဲ့…သာမန် ယောကျာ်းသား တယောက်အဖို့ အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ကိုလုံးအချိုးအစား ရှိသူလေးပါ… ဆိုဖာနားကိုရောက်သွားတော့ မေဇင်တယောက် ခါပေါ်ရှိ ညဝတ်ဘောင်းဘီ မျော့ကြိုးလေးအတွင်းသို့ လက်ချောင်းလေးများထိုးချိတ်ကာ ဘောင်းဘီလေးကို

တဖြည်းဖြည်းအောက်သို့ဆွဲ ချွတ်လိုက်တော့တယ်… ဖြူဖွေးနုအိနေသော ဖင်လုံးလုံးလေးသည် ကိုငြိမ်းမျက်လုံးတွေကို ပြာဝေသွားအောင် လုပ်လိုက်သလို… ဘောင်းဘီးအား ချွတ်ပြီး ဆိုဖာရှိရာကိုလက်ထောက်လိုက်ကာ ဖင်ကြီးအား ကိုငြိမ်းဘက်သို့ လဲ့ပေးပြီး ကုန်းပေးထားတာကြောင့် ဖင်နှလုံးကြားမှ ဖုတ်မွေးများနှင့် ရောနေသော အဖုတ်ဖြူဖြူအတွင်းမှ အနီရောင်အတွင်း နှုတ်ခမ်းသားများ ပွင့်အာရျ်လားတော့တယ် ကိုငြိမ်းလဲ မေဇင့် ဖင်ဖြူဖြူအနောက်သို့ ကပ်သွားပြီး ဘောင်းဘီအတွင်းမှ ထိုးထောင်ထွက်နေသည့် …

သူ၏လီးကြီးဖြင့် သွားထောက်ကာ စရျ် ညောင့်ပေးနေ၏ ။ လက်များကလဲ မေဇင့်အိကျႌအောက်သို့လျှိုလို့ နို့သီးလုံးများအား အစုံလိုက်ဆွဲညစ်ကာ အနောက်မှတေ့ရင်း ပုံမှန်လေး ညောင့်ညောင့်လို့နေတော့ … မေဇင်ကလဲ သူ့ဖင်ကို ကိုငြိမ်းရဲ့ ညောင့်ချက်တွေ အတိုင်း ကော့ကော့လိုပေးနေလေရဲ့… အဲလို တယောက်ကိုတယောက် ကော့ရင်း ညောင့်ရင်းဖြင့် မေဇင် ကိုငြိမ်းဘက်သို့လဲ့ကာ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်တော့တယ်… မျက်နှာရှေ့တည့်တည့်တွင် ထိုးထွက်နေသော ကိုငြိမ်းလီးကြီးကို လက်ကလေးနဲ့ တချိန်ထြဲပန်ပတွ ်ပေးနေလေရ့…ဲ

ပတွ ်ပေးရင်းက ကိုငြိမ်းဘောင်းဘီ ဇစ်ကိုဆွဲဖွင့်လိုက်ရာ သွေးကြောအမင်များဖြစ် အဖုဖု အထစ်ထစ် ညီညာပြန့်ပြူချင်းမရှိသော ကိုငြိမ်းလီးကြီးသည် မေဇင့် မျက်နှာရှေ့တွင် တရမ်းရမ်းဖြစ်မှာန်ဖီနေတော့တယ်…မေဇင့် ပါစပ်အနည်းငယ်ဟသွားပြီး ကိုငြိမ်းမျက်နှာလေးကို အံ့သြသော အမူအရာဖြင့်မော့ကြည့်ကာ “ ကိုရယ်…ကို့ပစ္စည်းကြီးက ကြီးလိုက်တာ ကိုအောင်မင်းပစ္စည်းနဲ့များ ရေနဲ့ဆီလိုကို ကွာတာပဲ…” ကိုငြိမ်းမေဇင့်ကို အပေါ်မှပြန်ပြုံးပြသည်… ကိုငြိမ်းကို ပါစပ်အဟောင်းသားလေးနဲ့ ကြည့်ပြီးပြောနေသော မေဇင့် ပါစပ်ဟဟလေးသည် …

ကိုငြိမ်းရ့လဲ ီးထိပ်ကို အနမ်းလေးတချက်ပေးလိုက်စဉ်… “အို…မေရယ် အဲလိုလုပ်ဖို့မလိုပါဘူးကွာ…ထပါနော်..” မေဇင်က ကိုငြိမ်းကိုပြန်မော့ကြည့်ရျ် “ကို…မေဇင့်ကိုချစ်ရင်…အလဲ ိုစကားမပြောန့ကဲ ွာ…”ဟုကိုငြိမ်းကို ပြန်ပြောရင် လီးကြီအားပါစပ်ပေါက် ကျင်းကျင်းကလေးထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ကာ ကိုငြိမ်းကို ပလွေပါတော့တယ်…. ကိုအောင်လဲ မေဇင့်ဆုပ်ချက် တွေအောက်မှာ မျက်ဖြူလေးဆိုက် ရင်း.. “အား….အား…မေ…အားး….ရှီးး…အား..ရှီး..ကောင်း…လိုက်…တာမေရယ်…အား” ကိုငြိမ်းကောင်းကင်ဘုံရောက်နေသလားမှတ်တယ်…

.မေဇင်ကလဲ အောက် ကနေ တ ..ပလတွ ်..ပလတွ ်..ပလပ်..ပလပ်နဲ့ ကြေးစား ဖာသည်လားအောင့်မေ့ရ အောင် ပလွေအတော်ထူးချွန်တဲ့ သူပဲ… မေဇင်တယောက် မှုတ်ရင်းဆုပ်ရင်းကနေ အပေါ်ကိုမော့ကြည့်တော့ ကိုငြိမ်းအရမ်းကို ဖီလင်တွေယူရင်း မေဇင်ကို ကြည့်နေတယ်…မေဇင်လဲ ကိုငြိမ်းကို ဖာပြုံးလေးတချက် ပြန်ပြုံးပြရင်းနှစ်ယောက်သား အရမ်းကို ကောင်းလို့ ကမ္ဘာကြီးကိုမေ့နေကျတာပေါ့…ကိုငြိမ်းအတွေးထဲမှာတော့ မေဇင်တယောက်ဒီလောက်ကောင်းအောင် ဘယ်လိုများတင်ယူထားသလဲပေါ့… ကိုအောင်မင်းနဲ့တော့မဖြစ်နိုင်။

တကယ်တော့ မေဇင် ယခုလို ပြုစုကျွမ်းကျင်နေခြင်းမှာ အိမ်မှာကိုအောင်မင်း ပန်းဆိုးတန်းက ဝယ်ဝယ်ပြီး ကြည့်ကြည့်နေကျ အပြာဇာတ်လမ်းများရ့ ဲ ကျေးဇူးတွေလို့ ပြောရမယ်… “ အ..မေ…အား…မေဇင်…ကိုအရမ်းပြီးချင်နေပြီး…အ…အားးးးးးးးးးး” အနှစ်နှစ် အလလ စုထားသော ကိုငြိမ်းရ့ ဲ သုတ်တွေ မေဇင့် ပါစပ်ထကဲ ို ရေပိုက်ခေါင်းဖွင့်ချလိုက် သလို တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ ပန်းထွက်ကုန်ပါရောလား… သုတ်ရည်တေနွ ှင့် ပြည့်နေတဲ့ မေဇင့်ပါစပ်ကြီး ဖောင်းကားလို့နေတော့တယ်… ကိုငြိမ်းလဲမေဇင့်ခေါင်းလေးကိုပွတ်လို့… “အွတ်..အင်းးးး.”

ပါစပ်ထဲက သုတ်ရည်အားလုံး မေဇင်တယောက်မျိုချလိုက်ပါပြီ… ကိုငြိမ်းမေဇင်ကို အံ့သြ နေတော့တာပေါ့…. “မေ..ဘာလို့ မျိုချလိုက်တာလဲ မရနွ ်မရှာနဲ့ ကွာ” မေဇင် ကိုငြိမ်းကိုဘာမှပြန်ပြောနေတော့ဘူး သူ့လုပ်ရက်ကို အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်လို့ ပြုံးနေလေရဲ့… ကိုငြိမ်းမေဇင့်ခေါင်းကို အသာအယာလေးပွတ်ရင်း. “ဒီမနက်ကတော့ ဖြတ်တန်းခ့ ဲ ဖူးတ့ ဲ မနက်ခင်းတွေထဲမှာ ကျက်သရေအရှိဆုံးနဲ့ အရသာအရှိဆုံး မနက်လေးပဲမေ..” ဟု နှုတ်မှ ရေရွတ်ရင် မေဇင့် အပြုအစုပေါ် ကိုငြိမ်းတယောက် အကျေနပ်ကြီးကျေနပ်လို့နေတာပေါ့..

ဒူထောက်ထားသော မေဇင်တစ်ယောက် ပြန်ထရပ်ပြီး ကိုငြိမ်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်ကာ “ဒါပေမဲ့ မေ့အတကွ ်တော့ မဟုတ်သေးဘူး” လို့ပြောရင်း ကိုငြိမ်းအိကျႌ ကြယ်သီးတွေကို တလုံးချင်း စဖြုတ်နေလေရ့…ဲ ကြယသ် ီးများဖြုတ်ပြီးသော ရှပ်အိကျီင်္က ို ချွတ်ရျ် စားပွဲပေါ်သို့ပြစ်တင်လိုက်ပြီး …ဒူဆစ်အထိ ကျွတ်ကျနေသော စတိုင်ပန်ကို ချေထောက်ဖြင့်ထိုးချွတ်ကာ ဘေးတနေရာသို့ ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ကိုငြိမ်လဲ မေဇင့်ကိုပြုံးကြည့်ရင်း “ဒီကောင်မလေးတော်တော် စိုး” လို့ပြောပြီး မေဇင့် ပါးလေးကို တချက်နမ်းလိုက်ပါတယ်

အိကျီင်္ဗ လာဖြစ်နေသော ကိုငြိမ်း၏ ရင်အုပ်များ ဗိုက်သားရှိ အရစ်လိုက်အရစ်လိုက်ဖြစ် မာတောင် ကျစ်လစ်ပြီး ယောကျာ်းပြီသသော ဘဲလ်လီသားများကို ကြည့်ကာ မေဇင်တယောက် သဘောခွေ့ နေလေရဲ။ ထိုက့သဲ ို ဘလဲ ်လီသားများ ရင်အုပ်ကားကားများအရင်ကမရှိ ကိုငြိမ်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရင်ကဆို ခွေးပြစ်တ့တဲ ုတ်သာသာရယ်…။ နောက်ပိုင်အရက်ဖြတ်ပြီးတော့ ဂျင်မှာ အသဲအတန် တစ်နှစ်လောက် ကစားထားသဖြင့် အချိုးအစား အလွန်ကျနနေသည့် ဘော်ဒီ အလှကြီးကို မေဇင် သဘောကျလို့ နေနိုင္တာပါ။

မေဇင်လဲ သူမအိကျီမျၤားကို စချွတ်နေရင်း…အတွေးတခုဝင်လာတယ်။ “အော်…ငါချွတ်လိုက်လို့ တုံးလုံးကြီးဖြစ်သွားရင် ကိုငြိမ်းရှေ့ ရှက်စရာကြီး “ ဟု ရမ္မက်ကြားက အရှက်တရားတွေ ရနေဆိုပဲ။ အိကျီင်္လေးကို ချွတ်လို့ စားပွဲပေါ်သို့ ပြစ်တင်လိုက်တယ်။ မေဇင် အနည်းငယ် စဉ်းစားရျ် စိတ်ထင့်နေသည်ကို ကိုငြိမ်းသတိထားမိလိုက်တော့ …မေဇင့် အနောက်သို့ သွားပြီး မေဇင့်၏ပုခုံးများပေါ်သို့ လက်ကိုတင်ချိတ်ထားလိုက်တယ်။ မေဇင်လဲ သူ့လက်များဖြင့် ကို ငြိမ်း၏ခေါင်းကို လက်ပြန်လှန်းကိုင်ကာ အလွန်ဆွဲဆောင်အားကောင်းသော ပိုစက်ရှင် တခုကို အတူတူ ပိုစ့် ပေးလျက်သားဖြစ်နေကျတာပေါ့။

ကိုငြိမ်းလက်များ မေဇင့်ပုခုံးပေါ်မှဖြည်းဖြည်းစင်းသွားပြီးနို့လုံးများနှားအရောက်တွင်တော့….လက်ချောင်လက်ထိပ်လေးများဖြင့် မေဇင့်နို့အုံ ဘေးခြမ်းများအား ဖွဖွကုတ်လို့ ပွတ်ဆွဲပေနေလေရဲ့…။ ဆက်ပြီး လက်များကို ဖြည်းဖြည်းလျှော့ချကာ မေဇင့် ခါးရှိ ညဝတ်ဘောင်းဘီ မျှော့ကြိုးများအတွင်းလက်နိုက်ကာ မေဇင့် ညဝတ် လေးကို အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်တယ်။။ ကိုငြိမ်းလက်များ မေဇင့် ညဝတ်လေးကို အပေါ်မှ ညင်သာစွာ ဆွဲချနေရင်း…. သူ၏နှုတ်ခမ်းများဖြင့် မေဇင့် လည်တိုင်လေးမှစလို့ ကျောပျင် တင်ပစုံးအထိတိုင်အောင် ဖွဖွလေး နမ်းကာဆင်းသွားပြီး ဘောင်းဘီလေးကိုလဲ အောက်သို့ အဆုံးဆွခဲ ျကာ ချွတ်ပြစ်လိုက်တယ်။

ဘောင်းဘီချွတ်ပြီး သူနမ်းခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင် နမ်းရင်းပြန်တက်သွာပြန်တယ်။ ကိုငြိမ်း၏ ပူနွေးသောတံတွေးရည်များအရသာကို မေဇင်ခံစားရင်း…. အိမ်နံရံအားလက်ဖြင့်ထောက်ကာ ကိုငြိမ်း၏နှုတ်ခမ်းများ ကျောပြင်အတွင်းသို့ ဆူးဝင်သွားမတတ် ခက်ကြမ်းကြမ်းနမ်းစေလိုသည်ကို အချက်ပြသောအနေဖြင့် ကိုငြိမ်း၏နှုတ်ခမ်းများကို သူမကျောပြင်နှင့်ပြန်ရျ်တွန်းတွန်းပေးလို့နေတယ်။။။ တဆက်တည်း မေဇင့်လက်များက သူမနို့နှစ်လုံးကို အုပ်ကိုင်ထားသော ကိုငြိမ်းလက်ပေါ်သို့ ထပ်ရျ်အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး…

သူမနို့ကိုသူမ အားရစွာ ညစ်ချေနေလေရဲ့…။ မေဇင့် ကျောပြင်ကို ကိုငြိမ်း ပုဇွန်တုတ်ကွေး ပုံအနေအထားမျိုးဖြစ်နောက်မှသိုင်းဖက်ထားပြီး ….သူ့လိင်တံတဆာကြီးကိုလဲ မေဇင့် ဖင်နှလုံးကြားသို့ ထိုးထည့်ကာ ညောင့်ညောင့်လို့ ပေနေပါတော့တယ်။ ကိုငြိမ်း တစ်ယောက် မေဇင့် စအိုန့ ဲ အဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးတလျှောက် ပွတ်ဆွဲ ဆွဲရင်က ကိုငြိမ်းလိင်တံကြီးမှာ ပိုပိုပြီးတောင့်တင်းလာသည်ကို မေဇင့် သတိထားမိနေတယ်။ သူမလဲ အလိုက်သင့် ဖင်လုံးလုံးလေးကို ကိုငြိမ်းညောင့်နေသော စီးချက်အတိုင် ကော့ကော့ပေးရင်း

မကြျလုံးမြားကလဲမေးစငျးလို့ပေါ့။မဇေငျ့ တှငျးဝမှထှကျယိုကလြာသော ခြောဆီမြား ဖွငျ့ ကိုငွိမျးလီးကွီးမှာ စိုရှှဲလို့နတောပေါ့… ဒါနဲ့ လီးထိပျ ဒဈလုံးကို အဖုတျအကှေဲ ကွာငျးတိုငျး ဖွညျးဖွညျး စရြျ ကိုငွိမျးခြော့တှငျးနစေဉျ… “ကို…အ..ဖွညျးဖွညျးထ့ေဲ နာျ …ကို့ ပစ်စညျးကွီးက မေ အခုလကျရှိသုံးနတေဲ့ …ကိုအောငျမွငျ့ ပစ်စညျးထကျ ၅ စ ၆ စ လောကျပိုကွီးတယျ…ခဈ..ခဈ…မဇေငျ လဲမလုပျရတာကွာပွီဆိုတော့လေ…ဖွညျးဖွညျးတှငျးနောျ ကို “ ဟုဆို ကာ ကိုငွိမျးအား သမငျလညျပွနျကွညျ့ရငျးက ပွုံးပွီးပွောလိုကျသညျ။

ကိုငြိမ်း အသာအယာ ချော့လို့ တွင်းနေရာမှ ဖက်ကိုင်ထားသော သူ့လက်လေးများကို မေဇင့်နို့လုံးလေးများမှ လွှတ်ကာ နောက်အနည်းငယ်ဆုပ်ပြီး မေဇင့်နောက်ပိုင်အလှကို အကဲခက်နေလေရဲ့… “အင်…ဟုတ်ပြီ ဝိတ်လဲတော်တော်ကျ သွားပြီ…ဖင်လုံးလေးတွေကလဲ လခြမ်းလေးတွေကျနေတာ လှလိုက်တာ မေ ရယ်လို့ ကိုငြိမ်း စိတ်ထဲပြောနေမိသည်။ ကော့ထားတဲ့ မေဇင့် ဖင်နှစ်လုံးကြားမှ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားဖြူဖြူလေးများအတွင်းတွင် နီရဲရဲ အတွင်းသားလေးများ ပြူထွက်နေသည်…

ကိုငြိမ်းစိတ်တွေ လုံးဝထိန်းလို့မရတော့တဲ့ အဆုံး လီးကြီးအားလက်ဖြင့် ကိုင်ကာ မေဇင့် အဖုတ်ဝသို့ တေ့ပြီး ဖြည်းဖြည်းထပ်သွင်းပြန်ရာ မေဇင်လဲအလိုက်သင့်ပင် သူမဖင်ကို နောက်သို့ အနည်းငယ် ပြန်တွန်းပေး လိုက်၏ ယောကျာ်းရှိသော်လည် လိင်တံသေးငယ်တဲ့ယောကျာ်းကြောင့်လား …လိင်ဆက်ဆံမှု သိပ်မရှိလို့လားမသိ မေဇင့် အဖုတ်ဝသည် ကိုငြိမ်း၏ဒစ်ထိပ်လေးပင် ရှိသေးသည် အနည်းငယ်ကျပ်နေသဖြင့် ရှေ့ဆက်တွင်းရန် နဲနဲခက်လို့နေသည်…. ကိုငြိမ်းဒစ်ကိုပြန်ထုတ်ပြီး ထပ်တခါ ပြန်သွင်းကြည့်တယ်..သွင်းလိုက်တိုင်း မေဇင့် ပါစပ်မှ တ ..အင်း..အင်းနဲ့ နာကျင်လို့ အသံများထွက်ထွက်လာတယ်။….

နောက်ဆုံး ကိုငြိမ်းတယောက် မေဇင့် နာကျင်မှုကို မထောက်တော့ပဲ တဆုံးစောင့်သွင်းလိုက်ရာ… “ အားးးးးးးးးးးးး………………….ကို”ဟူသော မေဇင်၏ အော်သံသည် အိမ်ရှေ့လူသွားလမ်းကပင် ကြားနိုင်လောက်အောင်ပေါ်ထွက်လာတော့တယ်…. ကိုငြိမ်းလီးကို ရှေ့တိုးနောက်ငင် ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပေးနေတော့ပြီး….ကိုငြိမ်းရဲ့ လိင်တံကြီးကတော့ဖြင့် မေဇင့် အဖုတ်နုင့် တိုင်းလုပ်ထားသလားအောင့်မေ့ရအောင် အဖုတ်နဲ့ တုတ်နဲ့ က အလွန့်ကိုလိုက်ဖက်ညီတယ်… ပြောရရင် ကွန်ဒုံးထဲ ဘယ်လိင်တံ စွပ်စွပ်ချောင်မနေပဲ ကျပ်ကျပ်လေး ကွက်တိဖြစ်နေသလိုပေါ့….

မေဇင်တယောက် ဖင်ကိုကော့ကော့ပေးရင်း ကိုငြိမ်းလိင်တံကြီး အဖုတ်ထဲဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ဖြစ်နေတဲ့ အရသာကို မျက်လုံးလေး မိတ် ပါစပ်လေး ဟလို့ မိန့်မိန့်ကြီးခံစားနေပါရောလား….ဘယ်တုန်ကမှ မတွေ့ဖူးတဲ့ လိုးစောင့်ချက်တွေ က မေဇင့်အဖို့ ကောင်းကင်ဘုံပဲရောက်နေလာ…ကမ္ဘာပဲပျက်နေလားမသိ… ဧည့်ခမ်းတခုလုံးတော့ မေဇင့်ညည်းညူသံ “ အင်း….အင်း…..ရှီး.းးးးးးးး….အင်း….ကို………….ချစ်တယ်….အင်း…အား…ကိုရယ်..ကောင်းတယ်….အင်း….” အသံများနှင့်…” ဗလွတ် …ဗလွတ်..ပြွတ်ပြွတ်…”ဖြင့် အရည်များရွမ်းနေသော မေဇင့် အဖုတ်အပေါက်ဝလေးကို

ကိုငြိမ်း ငပြဲ့ကီး ဝင်တိုင်း ထွတ်တိုင်း ထွတ်ထွတ်လာတဲ့ ကာမဆက်ရက်သံ များဟာတအိမ်လုံး ညံစီလို့….. ကိုငြိမ်းပထမ မေဇင့်ကို ပုံမှန် အထုတ်အသွင်းလုပ်ရာမှ တဖြည်းဖြည်း အစွမ်းကုန်ကို အားရပါးရဆောင့် လိုးတော့တယ်….မေဇင်လဲ လွှတ်လပ်စွာပဲ အော်ညည်းလိုက် …တိုးတိုးလေး ညည်းလိုက်ဖြင့်နှစ်ယောက်သား ပြည့်ဆုံးခြင်းရှိ ရာ ကာမပန်းတိုင်တို့ တက်ညီလက်ညီ ချီတက်လို့ပေါ့…။ ဒီအချိန် ကိုအောင်မင်းများပြန်လာလို့ကတော့ မတွေးရဲစရာ…. “ အားး………..အ…..အ..အားးးး….” ဟူသောသံဆွဲလေးဖြင့် မေဇင့် အခေါင်းထဲတွင်မေဇင် ရေကန်ဖောက်ချလိုက်လေပြီး…

ကိုငြိမ်းတော့မပြီးသေး ကိုငြိမ်းလဲ အလွန်ပြီးချင်နေပြီ… “ဗကွ ်..ဗကွ ်…ဗကွ ်..ဗကွ ်…ဗကွ ် “နဲ့ အရှိန်ကုန် မေဇင့်အားခါးမှ ကိုင်ကာ စောင့်ချက်ပြင်းပြင်းဖြစ် လိုးရင်းလိုးရင်း……”မေ…မေ..မေ…..အားးးး…အ…အ…..” ဆိုသော အက်သံရှရှလေးဖြစ် မေဇင့် အဖုတ်ထဲသို့ သုတ်ရည်များ ဒလဟော ပန်းထုတ်လိုက်ပါရော …မေဇင်တယောက် မှီထားသောနံရံမှလွတ်ကာ ကိုငြိမ်း၏မထုတ်ရသေးသော လီးတန်းလန်းဖြစ် ဆိုဖာပေါ်သို့မှောက်ရက်လေး ပြစ်လဲလိုက်သည်…ကိုငြိမ်းလဲ လီးတန်းလှန်းဖြစ် မေဇင့် အနောက်မှ တက်ရျ် မှောက်နေလိုက်တော့တယ်

ချစ်သူနှစ်ဦး အစင်ပြေစွာပဲ တချိန်က အလွန်ရောက်လိုခဲ့သော ကာမပန်းတိုင်ကို အတူတူပျော်ရွှင်စွာနဲ့ ရောက်ရှိလို့ သွားပါတယ်….ကိုငြိမ်းကတော့ မှောက်လျက်အနေအထားနဲ့ မေဇင့် ကျောပြင်တွေ လည်တိုင်လေးတွေ ဂုတ်သားလေးတွေကို ဖွဖွလေးလိုက်နမ်းလို့ နေတယ်…မေဇင်ကလဲ လက်နောက်ပြန်ပြီး ကိုငြိမ်းဆံပင်တွေကြားထဲ လက်ချောင်းလေးတွေထိုးထည့်ကာ ဆံပင်တွေကိုတယုတယ ပွတ်ပေးလို့ နေလေရဲ့ .. “ ကို …ကို့ကိုတော့ မေဇင်အရမ်းချစ်သွားပြီကွား …မေဇင့်ကို တသက်လုံး…ဒီလိုပဲချစ်ပေးပါလားကို…နော်” “မေ ရယ် ကိုအောင်မင်းသိတော့ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…”

“ဘာဖြစ်လဲ …သိတော့ သူ့ကို ကွဲပြီး ကို့ကိုယူလိုက်မှာပေါ့…” နတ်ဆိုး တကောင်၏ကျေနပ်နေသော အပြုံးလေးဖြင့် ကိုငြိမ်းအားပြောစဉ် တဖက် အိပ်ခန်းအတွင်းမှ ကစ်ကစ်လေး တဝါးဝါး နဲ့ ငိုချလိုက်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

 

Zawgyi

 

ကိုကို႔ကို ယူလိုက္မွာေပါ့

ေမဇင္ဟာလွတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတဲ့ မိန္းမတေယာက္ပါ။ သူမရဲ႕ ႏုညံ့တဲ့ အသားအေရနဲ႔ မစိုစေလာက္ အနည္းငယ္ဝေနတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတ့ ဲ ခႏၶာကိုအလွပိုင္ရွင္မိန္းမတေယာက္ေပါ့..။ ၁၅ေပါင္ခန႔္ ဝိတ္ခ်ထားၿပီးေဘာ္လ္ဒီကိုျပန္ထိန္းထားတာ မၾကာေသးပါဘူး ။ ေမဇင္တေယာက္ အေတာ္ေလးႀကိဳးစားလိုက္ရတာေပါ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ အတြက္ ဝိတ္ ၁ေပါင္ခ်ဖို႔ဆိုတာ တကယ္ကိုမလြဲတဲ့ ကိစၥပဲေလ… ေယာက်ာ္းလုပ္သူ ကိုေအာင္မင္းကေတာ့ ေမဇင့္ကို လိုက္လို႔ မယွဥ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး …

အရမ္းဝလာေတာ့ ဘယ္ေလာက္လုပ္လုပ္ သိပ္မထိေရာက္သလို ျဖစ္ေနေရာ …ကိုေအာင္မင္းဆိုတဲ့လူက အစားအေသာက္ကလဲ က်ဴးတာကို … ေပါင္၂၀၀ေလာက္ ခႏၶာကို အေလးခ်ိန္ရွိတဲ့ တကယ္ ဝက္ႀကီးပါ… ဒါေပမဲ့ ေမဇင္ ကိုေအာင္မင္းကို ခ်စ္ေနဆပဲ ါ… ကိုေအာင္မင္းကလဲ ေမဇင့္ကို ခ်စ္ေနဆဲပါပဲ..တေယာက္ကိုေယာက္ေတာ့ သစၥာလုံးဝ မပ်က္ဖူးေသးတဲ့ တကယ္သာယာတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးကိုပိုင္ဆိုင္တဲ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ေပါ့…. အားကစားပုံမွန္လုပ္တဲ့ မေမဇင္ကေတာ့တေန႔တျခား ေသြးသားလည္ပတ္မႈေတြေကာင္း…

ေနလို႔ထိုင္လို႔ေကာင္း နဲ႔ မိမိကိုကိုယ္ယုံၾကည္မႈေတြရွိၿပီး ကို႔ကိုအပ်ိဳေလးတေယာက္လို သြက္လက္မႈေတြ ခံစားလာရတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ …ကိုေအာင္မင္းတစ္ေယာက္ အတြက္ေတာ့ ပိုဝသထက္ဝၿပီး အလုပ္တဖက္ နဲ႔ ေငြေနာက္ပဲလိုက္ေနေတာ့ ဖိအားေတြမ်ားလာတယ္…. … ေနာက္အေရးႀကီးဆုံးတခုက သူ႔ဇနီးေခ်ာေလးအေပၚ လိင္ကိစၥမွာ ဆႏၵျပည့္ဝေအာင္ မလုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ အတကြ ္ သူ႔ကိုသူ ေနာင္တလရဲ ေနေလရဲ႕..ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ပါတယ္ေလး ကိုေအာင္မင္းခမ်ာ သူ႔ကိုသူေတာင္အႏိုင္ႏိုင္ပါ …

စဥ္းစားၾကည့္ပါ မိန္းမဆိုတာမ်ိဳးကလဲ လင္ေယာက်ာ္းလုပ္တဲ့ လူကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ခ်စ္ ဒီလို လိင္မႈကိစၥမွာ ျဖည့္စြမ္းေပးႏိုင္ျခင္းမရွိတဲ့ ေယာက်ာ္းတေယာက္ကို ဘယ္အတိုင္းအတာထိစိတ္ရွည္ ေပးႏိုင္မလဲ ဆိုတာကိုပါ..ေမဇင္ခမ်ာ လိုေနတဲ့ ဆႏၵမီးႀကီးကို မၿငိမ္းသတ္ႏိုင္ျဖစ္ၿပီး အရမ္းကို စိတ္ဒုကၡေတြ ေရာက္ေနရွာေတာ့တယ္။ ဒါကလဲ ေမဇင့္လို မိန္းမတေယာက္ထဲ မဟုတ္ပါဘူး …အခုေခတ္ စီးပြားေရးဆိုတာကလဲ ကိုမွအၿပိဳင္ မက်ဲႏိုင္လ်င္ အျမတ္အစြန္းဆိုတာကို႔အတြက္ က်န္ဖို႔မ မရွိတာ …

လူတိုင္ ဒီလိုပဲ ေငြေနာက္ကို လိုက္ေနရတာဘဲ..မလိုက္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ဒီလိုေခတ္ႀကီးထဲ အစစအရာရာ ျပည့္စုံတယ္လို႔ ရွိမွာမဟုတ္ဘူးေလ..။လူေတြက ေရာင့္ရဲတင့္တိမ္ႏိုင္ျခင္းကို မရွိေတာ့ပါဘူး …ကိုအပါအဝင္ေပါ့…ဟီဟီ ဒါေပမဲ့ မိသားစုအတကြ ္လဲ အခ်ိန္ေတာ့ ေပးက်ရမယ္ေလး။ ဒီလိုနဲ႔အတူတူေနလာတာႏွစ္ေတြလဲၾကာပါၿပီ….ကိုေအာင္မင္းဟာ ကုမၼဏီပိုင္သူေဌးပါ တေန႔လုံး ကုမၼဏီ႐ုံးခန္းထဲထိုင္ၿပီး ညေန မွအိမ္ကိုျပန္ပါတယ္….မေမဇင္ ကေတာ့ သူမသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရ႕ ဲ ၅ႏွစ္အရယြ ္ ကေလးငယ္တဦးကိုထိန္းၿပီး အိမ္မွာပဲလုပ္စရာရွိသည္မ်ားကို လုပ္ရင္းေန႔ရက္ေတကြ ို ျဖတ္တန္းေနတ့သဲ ူပါ

…ေနာက္ၿပီး စာေရးဆရာမ တေယာက္ျဖစ္ဖို႔ လဲ အိမ္မက္ထားသူေပါ့…ကစ္ကစ္ကို သူ႔သားေလးတေယာက္လိုျပဳစုလို႔ …ကစ္ကစ္အိပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ စာအုပ္ဖတ္..ေခြထိုင္ၾကည့္..ကေလးကို သူ႔အေဖ အရင္းကယူထားတဲ့….. အခ်ိန္ေတြဆိုရင္ေတာ့..ေရွာ့ပင္ထြက္..အလွျပင္ဆိုင္သြား..ဒါေတြလုပ္ရင္းနဲ႔ပဲ ကိုေအာင္မင္းက သူ႔မိန္းမကို လိုေလသင္းမရွိေအာင္ထားတာေပါ့။ သူမ်ားကေလးကို ထိန္းေပးရတာကလဲ ေမဇင္အတြက္ျပသနာမဟုတ္ပါဘူး…ဘာလို႔ဆို ေမဇင္တို႔ လင္မယား ကေလးမရဘူးေလ ေမဇင္ပဲ လိုတာလား ကိုေအာင္မင္းပဲ ခြၽတ္႐ႊန္းေနတာလာ မေျပာတတ္…

ဒါေပမဲ့လင္မယားသက္တန္း ၅ႏွစ္၆ႏွစ္အတငြ ္း ေမဇင္ ကိုဝန္လုံးဝမရခ့ဖဲ ူးဘူး…ကစ္ကစ္ေလးကလဲ တျခားသူကေလးေတာ့ မဟတု ္ပါဘူး သူငယ္ငယ္ကေန တကၠသလို ္ေရာက္တ့အဲ ထိ ေဘာ္ေဘာ္ႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္သလို အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္း ႀလဲဖစ္တဲ့ တင္ေထြးငယ္ရ႕ကဲ ေလးပါ။ တင္ေထြးငယ္ဟာ ဒီကေလးေမြးၿပီး၂ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိအုံးမယ္ ရင္သားကင္ဆာနဲ႔ ဆုံးပါးသာြ းရွာတယ္။ ကစ္ကစ္ကို သူတို႔လင္မယားေမြးစားဖို႔ ဖေအျဖစ္သူ ကိုၿငိမ္းဝင္းကို ေျပာၾကည့္ဖူးပါတယ္…ဒါေမမ့ ဲ ကို ၿငိမ္းဝင္းလုံးဝ လက္မခံပါဘူး။

ဒီကေလးမွာ တင္ေထြးငယ္ရဲ႕ အေင့အြ သက္ေတ ြ အမ်ားႀကီးပါေနတယ္ေတာ့ကာ …ကြၽန္ေတာ့ကေလးကို အေမြစားအေမြခံ အပိုင္ေမြးစားခိုင္းဖို႔ဆိုတာ လုံးဝမျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ အေျဖကို ပဲသူတို႔ရပါတယ္ ။ ဒါကလဲဟုတ္တယ္ ကစ္ကစ္ရ႕မဲ ်က္ႏွာေပါက္ အသားအေရဟာ မတင္ေထြးငယ္နဲ႔ တေထရာထဲရယ္ …ကိုၿငိမ္းဝင္းဆိုတဲ့လူက မိန္းမကိုအလႏြ ္ခ်စ္တတ္တ့လဲ ူပါ။ ေျပာတာေျပာတာပါ ဒီကေလးက မေမဇင္တို႔အိမ္မွာပဲ ၁၂လလုံး ေန႔တိုင္ အျမရဲ ွိေနတာပ…ဲ ကေလးအေဖျဖစ္တဲ့ ကိုၿငိမ္းဝင္း တေယာက္ တင္ေထြးၾကည္ဆုံးသြားကတဲ့က အရက္ေတြအလြန္အကြၽံေသာက္ၿပီး အရက္သမားလုံးလုံးျဖစ္လို႔ေနေလရဲ႕ ။

မိန္းမကို အလြန္ခ်စ္တဲ့ လူဆိုေတာ့လဲ တသက္လုံးဆုံးရႈံးလိုက္ရၿပီဆိုတဲ့ အသိႀကီးကို ကိုၿငိမ္းဝင္တေယာက္ မခံစားႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ဒီလိုေတြျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာသြားေတာ့ ..ကို႔ကိုယ္ကို ျပန္အေရာင္တင္ဖို႔လိုတယ္ဆိုတာကို စဥ္းစာမိသြားခ့တဲ ယ္ ..လူေကာင္းျပန္ျဖစ္ခ်င္လာတာကလဲ သူ႔သမီးေလးကစ္ကစ္ေၾကာင့္လို႔ ေျပာရမွာပဲ။ ဟုတ္တယ္ေလး သူ႔မွာ သမီးေလးတစ္ေယာက္ရွိေသးတဲ့ဟာ… သူမကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရမယ္..လူအမ်ားၾကားမွာ ကို႔သမီးလူရာဝင္ အဆင့္အတန္းရွိေအာင္ ထားဖို႔ဆိုရင္ ဒီပုံဆံနဲ႔ သူ႔သမီးကိုအမ်ားက့ရဲ႕ဲမွာေပါ့။

သူ႔ဒီလိုစိတ်ဓာတ်ကၿပဳံၿမိဳးနဲ႔ ..ဘယ်လလို ုပ်ဒါတွေလုပ်ႏိုင်မလဲ။ ကိုငြိမ်းဝင် အရက်အလွန်အၾကႇံေသာက်ပြီး ပေတေနေလို႔ သူ႔စီးပွားေရးကိုေတာ့ မထိခိုက်ခဲ့ပါဘူး။ ကိုငြိမ်းဝင်ဟာ အေတာ်ေလးချမ်းသာတ့ ဲ မိသားစုမွ ေပါက်ဖွားလာတဲ့ သူေဌးသားေပါ့ ။ သူဒီလို႔ အၿခိန်တွေအျမားကြီးကို အရက်နဲ႔ အၿခိန်ကုန်နေခ့ေဲ ပမဲ့ သူ႔ရဲ႕ ကြယွ ်ဝမႈကေတာ့ အၿပိဳရေတောင်မပၾက်ဘူးေပါ့ေလ… ေနာင်တရၿခိန်ေစာတယ်လို႔ေပြာရမွာပဲ ကိုငြိမ်းဝင်း သူ႔ကိုသူပြဳပြင်နိင်ခဲ့ပါတယ်။ မေဇင်တို႔လင်မယားကလဲ အမြဲလို ဆုံးမ တိုက်တွန်းနေတော့ …အေကာင်းပြန်ဖြစ်ေအာင် လုပ်ရေတာ့တာေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ ေမဇင္နဲ႔ ကိုၿငိမ္းဝင္းတို႔ ၾကားမွာ ဘာမွမရွိပါဘူး …တေယာက္အတြင္းကိစၥ တေယာက္သိဆိုေတာ့ …တဦးေပၚတဦးလဲ နားလမဲ ႈေတအြ လႏြ ္ရွိတ့ ဲ မိတ္ေဆအြ ဆင့္ ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ တေယာက္ေသာသူကေတာ့……။ ကိုေအာင္မင္းတေယာက္ကေတာ့ တေန႔ထက္တေန႔ သူ႔အိမ္နဲ႔ အလွန္းေဝးလို႔လာပါတယ္။ ကုမၼဏီကိစၥန႔ ဲ ခရီးေတြဆက္တိုက္ဆိုသလို ထြက္ရေတာ့တာပဲ ။ တည… ညလယ္ယံႀကီးမွာ ေမဇင္ တေယာက္အိမ္မက္မက္ေနရင္းက ႐ုတ္တရက္ ေငါက္ကနဲထထိုင္ေနပါတယ္… ေဘးၾကည့္ေတာ့ လင္ေတာ္ေမာင္ ကိုေအာင္မင္းတေယာက္ ဆင္ေအာ္မႏိုးကုလားေသ ကုလားေမာ အိပ္ေနေလရ႕။ဲ

သူမဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကို လင္ေတာ္ေမာင္တေယာက္ ဘယလ္ ိုမွသိႏိုင္မယ္မထင္ဘူး… ေဒါသကလဲထြက္ ရမၼက္စိတ္ေတြကလဲပူေလာင္နဲ႔ တိတ္ဆိတ္တဲ့ ညနက္ႀကီးထဲမွာ အသက္ရႉႏႈန္းေတြ ကလတဲ ျဖည္းျဖည္းျႏဲ့မန္လာလို႔ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ေမဇင့္အျဖစ္ကို တေလာကလုံးက သိဖို႔ေနေနသာသာ ေဘးမွာအိပ္ေနတဲ့ လင္ေယက်ာ္းကေတာင္မသိရွာဘူး။ ဒါကို ေမဇင္ ဝမ္းလဲဝမ္းနည္း ကို႔အျဖစ္ကိုလဲသနား ႏွာမွတ္သံက တရႉရႉန႔ ဲ သနားစရာ သတၱဝါမေလးကိုျဖစ္လို႔… လင္ေတာ္ေမာင္ကို ႏိုးလို႔ ေမဇင့္ကိုလုပ္ပါအုံးကိုရယ္လို႔ ေျပာရေအာင္ကလဲမဟုတ္ေသး…

ဒါနဲ႔ ကို႔ဟာကိုယ္ပဲၿပီးေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုၿပီး စိတ္ဆုံးျဖတ္ကား အိပ္ယာေပၚျပန္လဲခ်လိုက္ပါတယ္…လက္တဖက္ကို ညဝတ္အိက်ႌအပါးေလးသာဖုံးထားတဲ့ ညာဖက္ႏို႔အုံေလးကို ဖြဖြညစ္ရင္း …ညဝတ္စကပ္ပါးေလးေအာက္က ရမၼက္ အရွိန္ေၾကာင့္ ေခ်ာ္ဆီ အရည္ၾကည္ေလးေတြထြက္ၿပီး စိုစြတ္လို႔ေနတဲ့ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလးရွိရာကို က်န္လက္တဖက္က ႏိုက္ထည့္ၿပီး အေပၚေအာက္ဘယ္ညာ ျဖည္းျဖည္းေလးဆြဲပြတ္လိုက္ အရမ္းဖိၿပီးပြတ္လိုက္နဲ႔ …တခ်ိန္ ကိုေအာင္မင္းစြမ္းခ့ခဲ ်ိန္က ယုယမႈေတကြ ို အ႐ုံျပဳလို႔ ကာမဆႏၵရဲ႕ လမ္းဆုံးပန္းတိုင္ကို တေယာက္ထဲ ႀကိဳးစားလို႔ ခ်ီတက္ေနရွာေတာ့တယ္..။

“ အင္း…အင္း ဆိုတဲ့ အသံတဲတဲေလးကိုေတာ့ သူကိုတိုင္ကလြဲၿပီး ဘယ္သူမွၾကားႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး….အလြန္ညင္သာၿပီး ျဖည္းညင္းတဲ့ စီးခ်က္ေတြနဲ႔ သူမတစ္ေယာက္ထဲ ႀကိဳးးစာလို႔ ..ေျဖသိပ္ေနရရွာတာပါ။ “ အင္း….အင္း….ဟင့္…အင္းးးးးး……..” ဆိုၿပီး အသံ ေဗာ္လြန္း ေလးတျဖည္းျဖည္းတက္လာၿပီး အင္းးးးးးးး….ဆိုတဲ့ သံဆြဲေလး နဲ႔ ႐ုတ္တရက္ ေမဇင္တေယာက္ ၿငိမ္က်သြားေတာ့တယ္…။ သူမၿပီးသြားပါၿပီ အိမ္ေထာင္သည္ မိန္းမသားတေယာက္အဖို႔ လင္ေတာ္ေမာင္ေဘးနားမွာရွိလ်က္န႔ ဲ မွန္းၿပီး စိတ္ကူးနဲ႔ ေျဖသိမ့္လိုက္ရတဲ့ သူမရဲ႕ ေျဖသိမ့္မႈဟာ ဘယ္ေလာက္ထိ ျပည့္ဆုံခ်င္းရွိမွာသတ့လဲ ။ဲ

ဒီလိုန႔မဲ နက္ မိုးလင္းလို႔ တခါအလင္းေရာက္ၿခဲပန္ပါၿပီ … ေမဇင့္ မ်က္လုံးေလးေတြမွိတ္လ်က္နဲ႔ ကိုေအာင္မင္းကို လွန္းဖက္လိုက္ပါတယ္။ ဘာမွမရွိပါဘူး ကိုေအာင္မင္းအိပ္တဲ့ဖက္ျခမ္းက ေစာင္ေလးကိုပဲသြားကိုင္မိလိုက္ပါတယ္… ကိုေအာင္မင္း ထသြားပါၿပီ..ဒါနဲ႔ မ်က္လုံးေလးဖြင့္လို ေခါင္းရင္းက စာၾကည့္စာပြကဲ ကိုေအာင္မင္း ထာခ့တဲ့ ဲ စာတိုေလးကို လွန္းယူၿပီး ဖတ္ၾကည္လိုက္တယ္…“ေမ ကိုဒီေန႔ မႏၲေလးကိုသြားလိုက္ၿပီ..မနက္ျဖန္ျပန္လာမယ္…ခ်စ္တဲ့ ကိုေအာင္” ကိုေအာင္မင္း တေယာက္အလုပ္ကိစၥနဲ႔ မန္းေလးကို သာြ းပါၿပီ ။

ထူးျခားမႈမရွိတဲ့ ေန႔တေန႔ကို ထပ္ၿပီးျဖတ္တန္းရအုံးမွာပဲ ဆိုတဲ့ အေတြးေလးေတြးရင္ ျပန္ေမးဆက္ဖို႔ မ်က္လုံးေတြျပန္မွိတ္ၿပီး ခဏမွာပဲ…. စာၾကည္စာပြဲေပၚတင္ထားတဲ့ သူမဖုန္းေလး တုံခါလာေတာ့တယ္…. သီခ်င္သံေတြ အဆက္မျပတ္ ထြက္ေပၚလို႔ေပါ့။ ဒါနဲ႔ ဖုန္းကိုေကာက္ယူၿပီး ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုၿငိမ္းဝင္းစီကဖုန္းေလးဝင္ေနတာပါ။ ကစ္ကစ္ေလးကို မေမဇင္စီလာထားဖို႔ ဖုန္းလွန္းဆက္တယ္စိုတာ ေမဇင္သိလိုက္ပါၿပီ.. “ ေမာနင္း ..ကိုၿငိမ္း…ကေလးလာထားေတာ့မလို႔လာ” “ဟုတ္တယ္ ေမဇင္ …ကေလးက အခုအိပ္ေပ်ာ္ေနေသးတယ္သိလာ….

အဲဒါအကိုခ်ီလာလိုက္မယ္… ေမဇင္ေကာ ႏိုးေသးရ႕လဲ ာ ..အေနာက္ရွက္မ်ား ျဖစ္သြားလား..မသိဘူးေမဇင္ေရ…” “ အို႔….မျဖစ္ပါဘူး ကိုၿငိမ္းရယ္ ေမဇင္ထေနပါၿပီ ..ေခၚလာခဲ့လိုက္ပါ” “ဒါဆို ကိုလာၿပီေနာ္ ..ေမဇင္” ကိုၿငိမ္းဝင္း ကေတာ့ ေမဇင္နဲ႔ စကားေျပာရင္းအၿမဲ ႐ႊင္႐ႊင္ပ်ပ် ျမဴးျမဴးႂကြႂကြပဲျပန္ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ေမဇင္လဲ အိပ္ရာေပၚက အလူးအလထဲ ညဝတ္အိက်ႌနဲ႔ ဆကပ္တိုကို ကြင္းလုံးပုံခြၽတ္လို႔ ကိုလုံးတီန႔ဘဲ ာဝတ္ရမယ္ဆိုတာ စဥ္းစားရင္း အဝတ္ ဗီ႐ိုကို ေမြေနပါေတာ့တယ္။

ဆကပ်တို အိင်္ၾက ီပါးန႔ေဲ တာ့ ကိုငြိမ်းဝင်းကို ထွက်ေတွ႔ဖို႔မဖြစ်ႏိုင် ဒါေကြာင်႕ ညဝတ် ပျဂားမတ်စ် အေပါ်ေအာက်စင်တူေကာက်ဝတ်လိုက်ပါေရာ… မကြာဘူး အိမ်ေရွ႕ ဘဲလ်တီးသံကြားလို႔ အိမ်ေအာက်အေပြးစင်းပြီး တံခါးဆွဲဖွင်႕ လိုက်ေတာ့ …ကိုငြိမ်းဝင်းနဲ႔ သူ႔လက်ေပါ်အိပ်ေျပာ်နေတဲ့ ကစ်ကစ်တို႔ေရာက်နေကျပါပြီ။ကိုငြိမ်းဝင်နဲ႔ ကစ်ကစ်ကိုပြဳံးပြလို႔ ႏႈတ်ဆက်ကြိဳနေရင်းက မေဇင်တေယာက် ႐ုတ်တရက်ဆိုသလို တွေတွေကြီးကြည်႕ပြီး မွင်သက်မိနေပါတယ်။

ဒါကို ကိုၿငိမ္းဝင္းက “ ေမဇင္ ကိုၿငိမ္းတို႔ ဘာမ်ားျဖစ္လို႔ လဲ..ဘာမ်ားလိုအပ္ေနလို႔လဲမသိဘူးေနာ္” ကိုၿငိမ္းဝင္လ ဲ ေမဇင္ သူန႔ကဲ ေလးကို ဆူးဆိုက္ၾကည့္ေနတာကို သတိထားမိၿပီး …သူတို႔ ဘာမ်ားလိုအပ္ေနသေလဲ ပါ့…ေမဇင္တလ့ ဲ ကို႔ကိုယက္ ိုတလဲ့ ျျပန္ၾကည့္ေနမိတယ္။ ဒါနဲ႔ ေမဇင္ သတိျပန္ဝင္လာၿပီး “ ေအာ္…ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးကိုၿငိမ္း လာလာအိမ္ထဲဝင္” ကေလးကို ေမဇင္ လက္လြဲယူလိုက္ၿပီး …အိပ္ခန္းထဲရွိ ကုေလးပုခက္မွာ သြားသိပ္ထားလိုက္တယ္။ ေမဇင္အခန္းထဲဝင္လာေတာ့ …ကိုၿငိမ္းဝင္းဆိုဖာေပၚထိုင္ေနရင္းကေန ေမဇင္မ်က္ႏွာကိုၾကည္ၿပီး

“ ေမဇင္အခုမွထတာလာ…ဒါမွမဟုတ္ေနမေကာင္းဘူးလာ” “ ေနမေကာင္းတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ကိုၿငိမ္း …နဲနဲ အားေပ်ာ့သလို အားမရွိသလို တမ်ိဳးေလးျဖစ္ေနတာ… အဲလိုႀကီး အားမရွိတာလဲမဟုတ္ဘူး…ဘယ္လိုေျပာရမလဲ…ခစ္ခစ္” ရီရင္းျပန္ေျဖသည္ သူမဘာျဖစ္ေနသည္ကို…သူမမွလြဲရ်္ ကိုၿငိမ္းေဝ သိႏိုင္မယ္မထင္ဘူး…။ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သားေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ..ရီလိုက္က်ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ေခတၱတိတ္ဆိတ္ သြားက်တာပဲ…ကိုၿငိမ္း တစ္ေယာက္ အေစာ ႐ႊင္ပ်ေနေသာမ်က္ႏွာမွာ ႐ုတ္တရက္ ညိဳးက်သြားၿပီး ၾကမ္းပ်င္ကို ငုံ႔ၾကည့္ေနေနေတာ့

…မေဇင် ကိုငြိမ်းဝင် ကိုတခၾက်အကဲခက်ကာ ဆုပ်ထားတဲ့ ကိုငြိမ်းဝင်းလက်ျမားကို သူမ လက်ႏုႏုေလးဖြင်႕ ညင်သာစွာ အုပ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ “ ကိုငြိမ်း မေန႔က ေထွး ငယ်ဆုံးတာ ၅ႏွစ်ပြည်႕တ့ေဲ န႔ေနာ်” “ ဟုတ်တယ် မေဇင်” ကိုငြိမ်းပြန်ဖြေသည် “ကိုငြိမ်းဒီလို လိမ်လိမ်မာမာနဲ႔ ကစ်ကစ်ကို ေကာင်းေကာင်းပြဳစုေပးနေတဲ့ အတွက် ေထွးငယ် ကိုငြိမ်းကို တမလွန်ကေန ေၾကးဇူးတင်နေမွာပါ ကိုငြိမ်းရယ်..ဝမ်းမနဲပါနဲ႔ေနာ်..ကိုငြိမ်း” ဟု တိုးတိတ်ညင်သာသည်႕ လေသံဖြင်႕ကိုငြိမ်း၏ သနားဖွယ်ေကာင်းေသာမၾက်ဝန်းအစုံကို မေဇင်ဆိုက်ကြည်႕ကာ

ကိုၿငိမ္း၏လက္မ်ားကို သူမလက္ႏုႏုေလးမ်ားျဖစ္ဆုပ္ကိုင္ရင္း ႏွစ္သိမ့္စကားေျပာလို႔ ေမဇင္ ကိုၿငိမ္းကို အားေပးေနရွာတယ္ …။ သူမမ်က္ဝန္းမ်ားမွလဲ မ်က္ရည္ပူမ်ား ပါးျပင္ထက္သို႔ စီးလို႔ တေယာက္ကိုတေယာက္သနားျခင္း နာလည္မႈတို႔ႏွင့္အတူ ႏွစ္ေယာက္သား မျမင္ရ မၾကားရတဲ့ အေပးအယူေတြ ခ်ိန္ၿငိေနသေယာင္….. ေန႔စဥ္ေတြ႕ေနရေသာ ေမဇင့္ အျဖစ္ေလးကို ကိုၿငိမ္းဝင္းေကာင္းေကာင္းသိတလို…ကိုၿငိမ္းဘယ္လိုေတြ ခံစားေနရလို႔ ဘာေတြကိုေတာင္းတေနသလဲဆိုတာကိုလဲ ကိုၿငိမ္း၏ဘဝအစအဆုံးကို သိေသာ ေမဇင္ကလဲ ေကာင္းေကာင္းသိတယ္….

ဒါေၾကာင့္ အခုလို စိတ္ကြယ္ရာမွာ နားလဲမႈေတြ အျပန္အလွန္ေပးေနတဲ့ ဖိုမႏွစ္ဦး တို႔ရဲ႕ ေနာက္ဆုံးဘူတာဟာဘယ္မွာဆိုက္မလဲလို႔ ထင္လဲ။ ဒါကိုလဲသူတို႔ႏွစ္ဦး သိၿပီးသားပဲေလ… ေတြးၾကည့္စရာမလိုေတာ့ပါဘူး…ဟုတ္တယ္မလား ။ ကိုၿငိမ္းလဲ ေမဇင္ကိုင္ထားေသာ သူ႔လက္ဖြားႏွစ္ဖက္ကို လႊတ္ၿပီး ေမဇင့္ လက္ေလးမ်ားအေပၚမွ ျဖည္းျဖည္းအုပ္ကိုင္လို႔ ေမဇင္မ်က္ႏွာနားသို႔ သူ႔မ်က္ႏွာကို တိုးကပ္သြားလိုက္ၿပီး…အနည္ငယ္ တုန္ရီေနေသာေလသံျဖင့္ ကိုၿငိမ္းဝင္း .. “ကိုၿငိမ္းရင္ထဲကစကားတခုေလာက ္ေျပာပါရေစေမဇင္

ကိုေအာင်မင်းက မေဇင်႕ကို ဂ႐ုစိုက်ရဲ႕လား..ဟင်… မေဇင်ဘာတွေလိုအပ်နေတာလဲဆိုတာ ကိုငြိမ်းေကာင်းေကာင်းသိပါတယ် မေဇင်ရယ်…သူမဖြည်႕စီးႏိုင်ရင်း ၾကႇွန်ေတာ် အဲဒီတာဝန်ေလးကို ယူပါရေစ ..မေဇင်…ေနာ်…ခွင်႕ပြဳပါျဗာ” မေဇင် ေခါင်းေလးငုတ်သွားပြီး “ ဟုတ်ပါတယ် ကိုငြိမ်းရယ်….ကိုေအာင်မင်းကေလ အခုဆိုရင် မေဇင်႕ကို ရွိေသးတယ်လို႔ေတာင် ထင်ေသးရ႕လဲ ားမသိဘူး…အၿခိန်ပြည်႕ ကုမ္မဏီကိစ္စဆိုပြီး ခရီးခဏခဏထွက်ေန ေတာ့တာပဲ… သူအလုပ်ကြိဳးစားလို႔ ငွေတွေအျမားကြီးရတာကို မေဇင်မမွတ်ေမာဘူး …

ဒါကိုလဲသူသိတယ္… ဟင္း..ဟင့္..႐ြတ္..ဟင့္” ခံစားေနရသည္မ်ားကို ေျပာရင္း မ်က္ရည္မ်ားစီးက်လို႔လာေတာ့တယ္..ေျပာရင္နဲ႔ မ်က္ရည္မ်ားစီးက်လာပါေတာ့တယ္။ ေမဇင့္မ်က္ရည္ေတြကို ကိုၿငိမ္းလက္မ်ားျဖင့္ ပါးေပၚမွ သုတ္ခ်ေပးလိုက္ရင္း….ေမဇင္ကလဲ အလိုက္သင့္ေလး ကိုၿငိမ္းပုခုံးေပၚကို ေခါင္းေလးမွီထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။ ကိုၿငိမ္းပုခုံးေပၚေမဇင္ မွီလိုက္ေတာ့ ေမဇင့္ ညဝတ္အက်ႌပါးပါး ရင္ဟိုက္ေလးမွ ေမဇင့္ႏို႔ေလးမ်ားကို ကိုၿငိမ္းျမင္ေနရသည္….ေမဇင့္ အသက္ရႉသံႏွင့္အတူ ႏို႔ေလးမ်ားက ဖုတ္လႈိက္ဖုတ္လိုက္နဲ႔ အရမ္းကို ခ်စ္စရာေကာင္းၿပီးကိုင္လို႔ အရမ္းေကာင္းမွာပဲလို႔ ကိုၿငိမ္းၾကည့္ရင္းေတြးေနမိတာေပါ့…

ကိုၿငိမ္းကို႔ကိုယ္ျပန္ထိန္းၿပီး သူအခုေတြးေန ဖီလင္ယူေနတဲ့ အရာေတြကို ေခါင္းထဲကထုတ္ျပစ္လိုက္ ခ်င္ခ့တဲ ယ္….. မိန္းမ ဆိုတ့အဲ ရာန႔ ဲ ႏွစ္န႔ခဲ ်ီလို႔ ကင္းကြာေနတဲ့ ကိုၿငိမ္းတစ္ေယာက္ေတာ့ ဒီလိုလွပၿပီး ကာမပိုင္လင္ေယာက်ာ္းရွိတ့ ဲ မိန္းမတေယာက္ရဲ႕ အထိအေတြ႕ကို လြန္ဆန္ႏိုင္ျခင္းမရွိခဲ့ပါဘူး။ ပထမ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိခင္ သူလုံးဝ သိလိုက္တာ တခုကေတာ့ သူစၿပီးစီးေက်ာ္ေနၿပီဆိုတာကိုေပါ့…. ျပည့္စုံျခင္းအထြတ္အထိပ္ကို မရမက၊အမိအရ လွန္းယူလိုျခင္းဆႏၵ အလြန္ျပင္းပ်ေနတဲ့ အိမ္ေထာင္တည္မိန္းမ ေမဇင္အဖို႔ေတာ့ ဘာကိုမွ ဆင္ေျခ ထိန္းကြပ္ႏိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ပါဘူး…

ဘယ္ေလာက္ အားျပင္းတဲ့ အသိတရားပဲ ျပန္ဝင္လာပါေစ ေမဇင္ေနာက္ဆုတ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါ….သူမ ထိုအရာကို ျပဳလုပ္ဖို႔ ေသခ်ာ စဥ္းစာၿပီး ျဖစ္ေတာ့ ရပ္တန႔္ျပစ္ဖို႔ ဆိုတာ ေမဇင့္ အတြက္ ဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ဘယ္လိုမွမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့တ့ ဲ အဓိပါယ္မ့ ဲ စကားတခြန္းျဖစ္သြားမွာပါ… သူမလက္ေလးေတြကို ဆုပ္ကိုင္ထားၿပီး ခႏၶာကိုယ္ခ်င္းထိကပ္လို႔ ေႏြးေထြးမႈေတြေပးေနတဲ့ ကိုၿငိမ္းရဲ႕ အသက္ရႉသံ ရင္ခုန္သံေတြကေန တဆင့္ ကိုၿငိမ္းစိတ္ေတြအရမ္းလုပ္ရွားေနတယ္ ဆိုတာကို ေမဇင္လဲသိေနတယ္…။ ေမဇင့္ ေသြးခုန္ႏႈန္းေတြ ပိုျမန္လာလို႔ အသက္ရႉသံေတြဟာလဲ ပိုၾကမ္းတမ္းလာေနတာကို ကိုၿငိမ္းထိေတြ႕ ခံစားေနရင္းက …

ခန္ဓာကိုယ်ပူးကပ်ထားလို႔ တေယာက်ကိုတေယာက ်ဘယ်ေလာက်လိုအပ်နေကၾတယ်ဆိုတာကို ပိုပိုပြီးသိရွိလာသလို ခံစားနေရတဲ့ မေဇင်န႔ ဲ ကိုငြိမ်း………. သူတို႔ႏွစ်ဦးဖြစ်နေပုံက ဒိုင်နမိုက်ေတွ အပြည်႕ထည်႕ထားတဲ့ ဂိုေတာင်တစ်လုံး ေဖာက်ခွဲဖြစ်ဖို႔ ……တရႉးရႉးန႔ေဲ လာင်ၾကႇမ်းရင်း ဂိုေတာင်ရွိရာကို သွားနေတဲ့ စနစ်တံတေျခာင်းလိုေပါ့… သာမႏု်ထက် ပိုလႏွ ်တဲ့ ရင်းႏွီးမႈၿမိဳးကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ခံစားထိေတွ႔မိနေကေၾတာ့ မေဇင်အတွက် ေရွ႕တလမ်းဆက်တိုးဖို႔ သတ္တိေတွ ပိုရွိလာေအာင် လုံ႔ေဆာ်ေပးလိုက်တလိုဖြစ်သွားေတာ့တယ်…

ဒီလိုနဲ႔ ေမဇင္တေယာက္ ကိုၿငိမ္းရ႕လဲ က္ေတြကို ကိုင္ထားရာက ျဖဳတ္ခ်လိုက္ၿပီး ေဖာင္းၿပီးအေပၚကို ေထာင္တက္ေနေသာ ေဘာင္ဘီဂြၾကားရွိ ကိုၿငိမ္း၏ လိင္တံႀကီးကို အလိုလို အေပၚမွအုပ္ကိုင္ၿပီးသား ျဖစ္ေနေတာ့တယ္… ေဘာင္းဘီအေပၚမွ မျမင္ဖူးေသးေသာ ကိုၿငိမ္း၏ သတၱဝါေလးကို ျဖည္းျဖည္းညစ္လို႔ ဆုပ္ကိုင္ၾကည့္မိတယ္….ကိုၿငိမ္းလဲ အသက္ျပင္းျပင္းတခ်က္ကို ဆြဲလို႔ရႉၿပီး ေမဇင့္ကို ဖက္ထားလိုက္ပါၿပီ… “ေမ …ကိုေအာင္မင္းက တကယ္ကို ေမ့အေပၚနားမလည္ ခဲ့ဘူးေနာ္” ကိုၿငိမ္းတေယာက္ ကြဲအက္အက္ အသံတိုးေလး ျဖင့္ မနဲ႔ အားယူရင္း ေမဇင္ကို ေျပာေတာ့..

“ေၾကးဇူးပြဳပြီး ဘားမွမေပြာပါန႔ေဲ တာ့ ကိုငြိမ်းရယ်….ကိုေအာင်မင်းက နားမလဲပေမဲ့…ကိုငြိမ်းကေတာ့ ေမ ဘာေတွ ဖြစ်နေတာကို အေစာကတ့ကဲ သိနေတယ် မဟုတလ် ား ဟင် ကိုငြိမ်း …ကိုငြိမ်းလဲ ေမ့ စီက ဘာတွေလိုချင်နေတယ်ဆိုတာကို မေအရင်ကတဲက သိပြီးသားပါ ကိုငြိမ်းရယ်…ကိုေအာင်မင်းေရွ႕မွသာ မသင်႕ေတာ်လို႔ ေမ မၾက်လုံးတွေကို ေရွာင်ဖယ်နေပေမဲ့ ….ကိုေအာင်မင်း ေမ တို႔ အနားမရွိတဲ့ အၿခိန် ေမ က ကေလးေပ့လွ ို႔ ေျခာ့သိပ်နေတ့ ဲ အၿခိန်တေဆွ ို ေမ့ တကိုယ်လုံးကို ကို ခိုးကြည်႕နေတာ သိပါတယ်ေနာ်…

အလဲ ိုခိုးၾကည့္ၿပီး မျပည့္စုံခ့ရဲ တ့ ဲ ေန႔ေတကြ ုန္သြားပါၿပီ ကိုၿငိမ္းရယ္…ေမ့ ရင္ထဲကေန ကိုလိုသမွ်ကိုႀကိဳက္တလို ယူလိုက္ပါေတာ့ေနာ္…အရာအားလုံးကို ယူလိုက္ပါေတာ့..ေနာ္..ကိုၿငိမ္း…” ခြၽဲပ်စ္ ခ်ိဳၿမိန္ေသာ စကားမ်ားကို ေမဇင္ခတ္တိုးတိုးေလး ေျပာေနရင္း ကိုၿငိမ္း၏ လိင္တံႀကီးကိုလဲ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အေပၚေအာက္ပြတ္သပ္လို႔ ေပးေနမိတယ္….ေမဇင္ ယခုလုပ္ေနေသာ အျပဳအမူမ်ားသည္ ကိုၿငိမ္းအဖို႔ ေလေပၚမွာပ်ံဝဲေနရသလိုပါပဲ မ သတၱဝါႏွင့္ အေတာ္ၾကာကင္းကြာေနခဲ့ေသာ ကိုၿငိမ္းတေယာက္ အရမ္းေကာင္းလို႔ မိန္းၿပီး ယူေနေတာ့တယ္…

ပါစပ်မလဲ ညည်းညဴသံ တဲတဲထွက်လို႔်။ ကိုငြိမ်းအဖို႔ ဒီလိုခံစားမႈရသၿမိဳးကို တင်ေထွးငယ် မရွိေတာ့သည်႕ ေနာက်ပိုင် တခါကေလးေတာင်ျမႇ မခံစားခ့ရဲ တာကြာလို႔နေပါပြီ…အခုေတာ့ကြည်႕ပါ အုံး …သူ႔မိန်းမ ေထွးငယ်ရဲ႕ သူငယ်ချင်း အရင်းကြီးက ပြဳစုလို႔ ယုယေပးနေလိုက်တာ ေပြာမပြတတ်ေအာင် ေကာင်းလွန်းနေတာေပါ့။ မေဇင်႕ ႏႈတ်ခမ်းပါးေလးတွေက ကိုငြိမ်းလည်တိုင်တေၾလႇာက်ကို အနမ်းႏုႏုေလးေတေွ ပးရင်းေပါ့….ကိုငြိမ်းရ႕ေဲ သွးခုန်ႏုွန်ေတွ ပိုပိုမြန်လာပြီး ကိုခန္ဓာအတွင်းေသွးစီးစဉ်းမႈျမားလဲ အလွန်အရွိန်ပြင်းလို႔လာတယ် …

ကိုၿငိမ္းလည္တိုင္ကို ေမဇင့္ ႏႈတ္ခမ္းေလး မ်ား လွ်ာျဖားေလးမ်ားျဖင့္ ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္ ယွက္လိုက္လုပ္ေနမိရင္း… ကိုၿငိမ္းလည္ပင္းရွိ ေသြးလႊတ္ေၾကားေဖာင္းေဖာင္းေလးတေခ်ာင္းအတြင္း အရွိန္ျဖင့္ ျဖတ္တန္းသြားသည့္ ေသြးစီးစဥ္းမႈကို ေမဇင့္ လွ်ာျဖားေလးမွ ထိေတ့ ြ ခံစာလိုက္ရသည္…. မုတ္ဆိတ္က်င္ဆြယ္ေတြ မၾကာေသးမီကမွ ရိတ္ထားေသာ ေမး႐ိုးတေလွ်ာက္နဲ႔ ေမးေစ့ ေတြမွာ ေမဇင္ရဲ႕ တေတြး ေတႏြ႕ဲ ျဖန္းပတ္ထားသလိုပါပ ဲ ေမဇင့္ ေပါင္ၾကားအတြင္မွာလဲ ပူေႏြးလို႔လာၿပီး စိုစိုစြတ္စြတ္ေလးျဖစ္လို႔ လာပါၿပီး…

ကိုၿငိမ္းတေယာက္ ေမဇင့္ အျပဳအမူေတြကို သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ပဲ ေမဇင့္ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြကို ဆြဲယူကာ အားရပါးရကို အနမ္းမိုးေတြ႐ြာေပးပါေတာ့တယ္။ အဲလို ကိုၿငိမ္းကစလို႔ ေမဇင့္ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးကို ေတ့ၿပီး kissing ဆြဲလိုက္ျခင္းဟာ ….သူတို႔ႏွစ္ေယာက္လုံးကို ဗို႔အားအလြန္ျပင္းတဲ့ ဓာတ္အလိုက္ခံလိုက္ရ သလိုပါပဲ…ႏွာသံေတြ အသက္ရႉသံေတြကလဲ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ဧည့္ခမ္းအက်ယ္ႀကီးထဲမွာ တိုးတိုးညင္သာစြာ ထြက္လို႔ေနပေရာလား… ႐ုတ္တရက္ ကိုၿငိမ္း ေမဇင့္ ဂ်ိဳင္းေအာက္ကေန မၿပီး မတ္တက္ထရပ္လိုက္တယ္…ေမဇင္က ဒီအျပဳအမူေၾကာင့္ ကိုၿငိမ္းကို အံ့ၾသသလိုၾကည့္ေနမိတာေပါ့။

အတန္ၾကာေသဆုံးခဲ့ရေသာ ရမၼ်မီးႀကီးဟာ အခုေတာ့ ကိုၿငိမ္းစိတ္အတြင္းဝဲ တဟုန္းဟုန္းျဖင့္ ေသာက္ေလာင္ေနေတာ့တယ္။ ဒီလို ရမၼက္ေငြ႕ေတြ ႐ိုက္ခံထိသြားေသာ ကိုၿငိမ္း၏အျပဳအမူမ်ား ပိုရ်္ရဲတင္းလို႔လာပါတယ္။ မေျပာမဆိုႏွင့္ ေမဇင့္ ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကို ကိုၿငိမ္းဆုပ္ကိုင္ၿပီး အုပ္နံရံဖက္ကိုတြန္းထုတ္လိုက္ပါေရာ…အုပ္နံရံမွ ကပ္လို႔ ေၾကာင္ၿပီးၾကည့္ေနတဲ့ ေမဇင့္အနားကို မ်က္ေတာင့္နီ လူမိုက္အထာျဖင့္ တလမ္းခ်င္းေရွာက္သြားၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ကို အုပ္နံရံမွာ ေျမႇာက္လို႔ဆြဲကပ္ထားလိုက္တာေပါ့္…ေမဇင့္ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးကို ကိုၿငိမ္းႏႈတ္ခမ္းျဖစ္ေတ့ကာ အနမ္းတခ်က္ေပးလိုက္တယ္…

ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္ေသာ ကိုၿငိမ္းအနမ္းေၾကာင့္ ေမဇင္ရင္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးမိေနယုံရွိေသး….ကို ၿငိမ္း တေယာက္ သူ႔လွ်ာကို ေစ့ေနတဲ့ ေမဇင့္ပါစပ္ေပါက္ထဲ ထိုးထည့္ၿပီး… တံေတြး ႏွင့္ ႏုွတ္ခမ္းလွ်ာတို႔ရ႕ ဲ ၾကမ္းတမ္းစြာ ေရာေနာလုပ္ရွား ပြတ္သပ္ေနရာမွ အသံမ်ားထြက္သည့္တိုင္ ကစ္စင္ဆြဲျပစ္လိုက္ပါေရာ… ။ တေယာက္လွ်ာ တေယာက္ကလိလိုက္ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြကို သာြ းေလးေတြန႔ဖဲ ဖြ ေြ လး ဆကြဲ ိုက္လိုက္နဲ႔ နမ္းမိေနလို႔ေပါ့…။ ညည္းသံတဲတဲေလးထြက္က်လာတယ္….ကိုၿငိမ္းကို တင္က်ပ္စြာ ေမဇင္ဖက္ထားရင္း ေဘာ္လီမပါတဲ့ ညဝတ္အိက်ႌေအာက္က သူမႏို႔ေတြအေပၚ တအားဆြဲဖိထားလိုက္မိတယ္။

တရိတ္ရိတ္တက္လာတဲ့ ခံစားမႈဖီလင္ေတြေၾကာင့္ ေမဇင့္ ႏို႔တီးေခါင္းေလးမ်ားမာေတာင္လာၿပီး ကိုၿငိမ္း ရင္ဘတ္ကိုသြားေထာက္လို႔ေနပါေရာ ….နိ႔သီးေခါင္းအရသာေၾကာင့္ ကိုၿငိမ္းေမဇင့္ကို အနမ္းမိုး႐ြာတာရပ္ၿပီး …ေမဇင့္အေပၚအက်ႌၾကယ္သီးေတြကို တစ္လုံးၿပီး တလုံးျဖဳတ္ေနေလရဲ႕… ျပဴထြက္လာတဲ့ ေမဇင့္ႏို႔အုံကို ၾကည့္လို႔ ေမဇင့္မ်က္ႏွာကိုလဲတခ်က္ျပန္ၾကည့္လိုက္ရာ… ကိုႀကိဳက္သလိုလုပ္ႏိုင္ပါတယ္ေနာ္ လို႔ အထာေပးတဲ့ အၿပဳံးေကာက္ေလး တခုကို ေမဇင့္မ်က္ႏွာကေနထြက္က်လာတာေပါ့…။ ကိုၿငိမ္းရ႕လဲ က္တဖက္က ေမဇင့္ ႏို႔တလုံးေပၚအုပ္ကိုင္လို႔ ခက္ဖြဖြညစ္ေပးရင္း က်န္တလုံးကိုေတာ့ ပါစပ္နဲ႔ ကုန္းစုပ္လိုက္တယ္…

“ အင္း…အင္….အားးးးး…..ကို……အင္း…အ..အင္” ဆိုတဲ့ ညည္းသံေလးေတြထြက္လို႔လာေယာ ေမဇင့္ေပါင္ေတြ တျဖည္းျဖည္းကားသြားၿပီး ကိုၿငိမ္းရဲ႕ လြတ္ေနတဲ့ လက္တဖက္ကိုလွန္းယူကာ သူမေပါင္ၾကားအတြင္း ဖိကပ္ေပးထားလိုက္ပါေရာ….ကိုၿငိမ္းလက္က ေမဇင့္ ညဝတ္ေဘာင္းဘီေလးကို ဆခြဲ ြၽတ္ျပစ္ၿပီး အေမြး အုပ္အုပ္န႔ ဲ အရည္ေတြစိုလို႔ေနတဲ့ ေမဇင့္ အဖုတ္ေလးကို အုပ္ကိုင္ၿပီးျဖည္းျဖည္းပြတ္ေပးေနတယ္… “ အင္း …အား….ကို…ကိုလို႔….ေကာင္းတယ္…..အင္း…အင္” ေမဇင္ပါစပ္ ဟဟေလးအတြင္းမွ ညည္းသံေတြအဆက္မျပတ္ထြက္လာရင္း…

ကိုၿငိမ္းကလဲ ပြတ္ေပးေနတာကို အရွိန္တင္လို႔ အျမန္ပြတ္လိုက္ ႏို႔စို႔လိုက္ န႔ ဲ ေမဇင့္ ညည္းသံေတ ြ အသက္ရႉသံေတြကလဲ တခန္းလုံးကိုျပည့္လို႔….ေမဇင္ကလဲ ကိုၿငိမ္းလက္န႔ ဲ ပတြ ္ေပးေနတ့ ဲ စည္းခ်က္အတိုင္ သူမအဖုတ္ေလးကို ေကာ့ေကာ့ေပးရင္ အားႀကိဳးမြႏၲကၸါပဲ.. ”အား….အင္…အား…အားးးးးးးးးးးးးးးးးးး……” ဆိုၿပီး အ႐ုပ္ႀကိဳးျပတ္ ေမဇင္တခါၿပီးသြားတာေပါ့။ ကိုၿငိမ္းလက္တခုလုံး ေမဇင့္အဖုတ္ရည္ေတြနဲ႔ ႐ြဲလို႔ ေမဇင္ ပါစပ္မွ အက္သံေလးျဖင့္ “ ေက်းဇူးပါပဲ ကိုရယ္…ေမေလး လႏြ ္ခ့တဲ့ ဲ ၂ႏွစ္ ၃ႏွစ္အတြင္း ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့ အရသာမ်ိဳးေမဇင္ မရခ့တဲ ာၾကာၿပီ…သိလာ…ကိုရယ္…ကို႔ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္ကြာ….”

“ ဒီေန႔တေန႔လုံး ေမဇင့္အနားမွာ ကိုၿငိမ္းေနေပးႏိုင္မလား…ဟင္း..ကိုၿငိမ္း…ကိုေအာင္မင္းက မနက္ျဖန္မွ မႏၲေလးက ျပန္ေရာက္မွာ ဒီေန႔တေန႔လုံးေရာ တညလုံးပါ ေမဇင္ကိုၿငိမ္းကို ခ်စ္ပါရေစ..ကြာ” ေမဇင့္ အဖုတ္ကိုကိုင္ထားေသာ လက္ကို ကိုၿငိမ္းျပန္ဆြဲ ယူလိုက္ၿပီး …လက္တြင္ေပေနေသာ သုတ္ရည္ႏွင့္ ေခ်ာ္ဆီမ်ားေရာေနာေနေသာ ေမဇင့္၏ အဖုတ္ရည္မ်ားကို လွ်ာႏွင့္ယက္ရင္းက “အင္..ကိုဒီေန႔ ေမဇင့္အိမ္မွာ အခ်ိန္ကုန္ဖို႔ေတာ့ စိတ္မကူးထားဘူး…ဒါေပမဲ့ ကို ေမဇင့္ကိုမျငင္းေတာ့ပါဘူး…

ကိုလဲ ေမ့ကိုခ်စ္လို႔မဝေသးဘူး…ဟဲဟဲ” လက္ေခ်ာင္မ်ားရွိ ေမဇင္၏ သုတ္ရည္မ်ားကို ယက္ေနရင္း စကားေျပာေနေသာ ကိုၿငိမ္း အမူအရာကို ေမဇင္ ၾကည့္ရင္မွ ရင္ထဲတြင္ တဏွာ မီးမ်ားျပန္လဲ ေလာက္ကြၽမ္းလို႔ လာပါတယ္။ ေမဇင့္အဖို႔ တခါၿပီးသြားတာေတာင္ ၁မိနစ္ မျပည့္ ေသးဘူး ထပ္ၿပီးေတာင္းေနေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ႏွာႀကီးတဲ့မိန္းမလို႔ ကိုၿငိမ္းယူဆမိရင္ယူဆမိပါမယ္…ဒါေမမဲ့ သူမ ရဲ႕ ႏွစ္န႔ခဲ ်ည္လို႔ ၾကာေအာင္ ျပည့္စုံမႈမရွိတ့ ဲ သူတေယာက္အေနနဲ႔ ဘားမွေျပာစရာမရွိပါဘူး…တာဘယ္သူ႔အျပစ္လဲ …လင္ေတာ္ေမာင္မ်ားရဲ႕ အျပစ္ပဲ မဟုတ္ဘူးလာ….

ဒါန႔ကဲ ိုၿငိမ္းလက္မ်ားကို လွ် ာျဖင့္ယက္ေနရင္း ေမဇင့္ မ်က္ႏွာကို တည္ၾကည္ေသာ မ်က္လုံးမ်ားျဖင့္ တည့္တည့္ၾကည့္ရင္း… “ ကို တခုေျပာခ်င္တယ္ ေမ…ဒီလိုပဲ ကိုေအာင္မင္းက ဆက္ၿပီးေမ့ကိုနားမလဲႏိုင္ေသးဘူးဆိုရင္ ကိုေမ့နားမွာ အခ်ိန္ျပည့္ တာဝန္ယူေပးခ်င္တယ္ကြာ…ေနာ္” ” ဒီေလာက္ေခ်ာၿပီး အရသာရွိတဲ့မိန္းမကို သူမို႔လို႔ ဂ႐ုမစိုက္တယ္…”ကိုၿငိမ္း ေျမေခြးအၿပဳံးတခ်က္ၿပဳံးရင္း ေမဇင့္အား ေျပာရာ… “အို..ကိုၿငိမ္းရယ္ အဲဒီလူႀကီးေမဇင္ဘာျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ ဒီတသက္သိႏိုင္ေတာ့မယ္မထင္ဘူး… ခစ္..ခစ္..”ကိေလသ မာယာျဖင့္ ဆြဲေဆာင္မႈအားေကာင္းၿပီး

လမ္းေဘး အျပတ္မယ္တို႔၏ ေက်နပ္အားရေသာ အၿပဳံးတပြင့္ကိုၿပဳံးရင္..ေမဇင္တေယာက္ သူကိုသူသေဘာက်လို႔ တခစ္ခစ္နဲ႔ရီေနေတာ့တယ္…ရီေနရင္းက “သူေမဇင့္ ကို ကိုၿငိမ္းအခုလို ျဖည့္ဆည္းေပးပုံမ်ိဳးနဲ႔ ေမဇင္ေက်နပ္ေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ေမဇင့္ အခ်စ္ေတြသူ႔အတြက္မရွိႏိုင္ေတာ့ ပါဘူး ကိုရယ္…ေမဇင္ ကို႔ကိုအရမ္းခ်စ္ေနမိၿပီ..သိလား ကို” ေမဇင္ ၏ ခြၽဲျပစ္ေသာ စကားမ်ားကို ကိုၿငိမ္းနားေထာင္ေနရင္မွ ေမဇင့္အဖုတ္အတြင္သို႔ ျပန္ႏိုက္ကာ … အုံထေနေသာ အဖုတ္ေမြးအုံအုံေလး အားဆြဲေဆာင့္လိုက္သည္…

“အ….ကို ဘယ္လိုလုပ္တာလဲ နာလိုက္တာကြာ….” ဟုေမဇင္ေျပာေနရင္းက “ေမ ပဲၿပီးေသးတာ ကိုၿငိမ္းကၿပီးေသးတာမဟုတ္ဘူး …ကို ေမ့ ကိုလုပ္ခ်င္တယ္ကြာ” ေမဇင္တစ္ေယာက္ ကိုၿငိမ္းစကားမဆုူံးေသး ကိုၿငိမ္းအုပ္မိုးထားေသာ ရင္ခြင္ထဲမွ ေျပးထြက္လိုက္ရင္ ဆိုဖာရွိရာ သို႔ တလွမ္းခ်င္းေရွာက္သြားရာ…ေမဇင့္ လမ္းေလွ်ာက္ပုံကို ကိုၿငိမ္းေခ်ဆုံးေခါင္းဆုံး မ်က္လုံးကြၽတ္ထြက္မတက္ လိုက့္ၾကည့္ေနေလရဲ႕။ ေျခလွမ္းမ်ားကို တလမ္းခ်င္းေလွ်ာက္လို႔ ဆိုဖာရွိရာသို႔ သြားေနေသာ ေမဇင့္လမ္းေလွ်ာက္ပုံမွာ ကိုၿငိမ္းအဖို႔ ေသြးပ်က္မတတ္ ဆြဲေဆာင္မႈရွိေသာေၾကာင့္

ကိုၿငိမ္းရင္ဘတ္ႀကီးမ်ားမွာ တဒုတ္ဒုတ္ တဒုတ္ဒုတ္ႏွင့္ ….ရမၼက္မီျဖင့္ အပူေပးထားေသာ ကာမသြးမ်ားကလဲ ဆူပြတ္လို႔ေနတာေပါ့…ကိုၿငိမ္းလဲ မ်က္ေတာင္မခက္ပဲ ေမဇင့္ေနာက္ေက်ာအလွကို ေငးေမာမွင္သက္မိေနရင္း ..။ ေမဇင္မွာ အနည္းငယ္ဝသေယာင္ရွိေပမဲ့…သာမန္ ေယာက်ာ္းသား တေယာက္အဖို႔ အလြန္ဆြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့ ကိုလုံးအခ်ိဳးအစား ရွိသူေလးပါ… ဆိုဖာနားကိုေရာက္သြားေတာ့ ေမဇင္တေယာက္ ခါေပၚရွိ ညဝတ္ေဘာင္းဘီ ေမ်ာ့ႀကိဳးေလးအတြင္းသို႔ လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားထိုးခ်ိတ္ကာ ေဘာင္းဘီေလးကို

တျဖည္းျဖည္းေအာက္သို႔ဆြဲ ခြၽတ္လိုက္ေတာ့တယ္… ျဖဴေဖြးႏုအိေနေသာ ဖင္လုံးလုံးေလးသည္ ကိုၿငိမ္းမ်က္လုံးေတြကို ျပာေဝသြားေအာင္ လုပ္လိုက္သလို… ေဘာင္းဘီးအား ခြၽတ္ၿပီး ဆိုဖာရွိရာကိုလက္ေထာက္လိုက္ကာ ဖင္ႀကီးအား ကိုၿငိမ္းဘက္သို႔ လဲ့ေပးၿပီး ကုန္းေပးထားတာေၾကာင့္ ဖင္ႏွလုံးၾကားမွ ဖုတ္ေမြးမ်ားႏွင့္ ေရာေနေသာ အဖုတ္ျဖဴျဖဴအတြင္းမွ အနီေရာင္အတြင္း ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ား ပြင့္အာရ်္လားေတာ့တယ္ ကိုၿငိမ္းလဲ ေမဇင့္ ဖင္ျဖဴျဖဴအေနာက္သို႔ ကပ္သြားၿပီး ေဘာင္းဘီအတြင္းမွ ထိုးေထာင္ထြက္ေနသည့္ …

သူ၏လီးႀကီးျဖင့္ သြားေထာက္ကာ စရ်္ ေညာင့္ေပးေန၏ ။ လက္မ်ားကလဲ ေမဇင့္အိက်ႌေအာက္သို႔လွ်ိဳလို႔ ႏို႔သီးလုံးမ်ားအား အစုံလိုက္ဆြဲညစ္ကာ အေနာက္မွေတ့ရင္း ပုံမွန္ေလး ေညာင့္ေညာင့္လို႔ေနေတာ့ … ေမဇင္ကလဲ သူ႔ဖင္ကို ကိုၿငိမ္းရဲ႕ ေညာင့္ခ်က္ေတြ အတိုင္း ေကာ့ေကာ့လိုေပးေနေလရဲ႕… အဲလို တေယာက္ကိုတေယာက္ ေကာ့ရင္း ေညာင့္ရင္းျဖင့္ ေမဇင္ ကိုၿငိမ္းဘက္သို႔လဲ့ကာ ဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ေတာ့တယ္… မ်က္ႏွာေရွ႕တည့္တည့္တြင္ ထိုးထြက္ေနေသာ ကိုၿငိမ္းလီးႀကီးကို လက္ကေလးနဲ႔ တခ်ိန္ႀထဲပန္ပတြ ္ေပးေနေလရ႕…ဲ

ပတြ ္ေပးရင္းက ကိုၿငိမ္းေဘာင္းဘီ ဇစ္ကိုဆြဲဖြင့္လိုက္ရာ ေသြးေၾကာအမင္မ်ားျဖစ္ အဖုဖု အထစ္ထစ္ ညီညာျပန႔္ျပဴခ်င္းမရွိေသာ ကိုၿငိမ္းလီးႀကီးသည္ ေမဇင့္ မ်က္ႏွာေရွ႕တြင္ တရမ္းရမ္းျဖစ္မွာန္ဖီေနေတာ့တယ္…ေမဇင့္ ပါစပ္အနည္းငယ္ဟသြားၿပီး ကိုၿငိမ္းမ်က္ႏွာေလးကို အံ့ၾသေသာ အမူအရာျဖင့္ေမာ့ၾကည့္ကာ “ ကိုရယ္…ကို႔ပစၥည္းႀကီးက ႀကီးလိုက္တာ ကိုေအာင္မင္းပစၥည္းနဲ႔မ်ား ေရနဲ႔ဆီလိုကို ကြာတာပဲ…” ကိုၿငိမ္းေမဇင့္ကို အေပၚမွျပန္ၿပဳံးျပသည္… ကိုၿငိမ္းကို ပါစပ္အေဟာင္းသားေလးနဲ႔ ၾကည့္ၿပီးေျပာေနေသာ ေမဇင့္ ပါစပ္ဟဟေလးသည္ …

ကိုၿငိမ္းရ႕လဲ ီးထိပ္ကို အနမ္းေလးတခ်က္ေပးလိုက္စဥ္… “အို…ေမရယ္ အဲလိုလုပ္ဖို႔မလိုပါဘူးကြာ…ထပါေနာ္..” ေမဇင္က ကိုၿငိမ္းကိုျပန္ေမာ့ၾကည့္ရ်္ “ကို…ေမဇင့္ကိုခ်စ္ရင္…အလဲ ိုစကားမေျပာန႔ကဲ ြာ…”ဟုကိုၿငိမ္းကို ျပန္ေျပာရင္ လီးႀကီအားပါစပ္ေပါက္ က်င္းက်င္းကေလးထဲသို႔ အတင္းထိုးထည့္ကာ ကိုၿငိမ္းကို ပေလြပါေတာ့တယ္…. ကိုေအာင္လဲ ေမဇင့္ဆုပ္ခ်က္ ေတြေအာက္မွာ မ်က္ျဖဴေလးဆိုက္ ရင္း.. “အား….အား…ေမ…အားး….ရွီးး…အား..ရွီး..ေကာင္း…လိုက္…တာေမရယ္…အား” ကိုၿငိမ္းေကာင္းကင္ဘုံေရာက္ေနသလားမွတ္တယ္…

.ေမဇင္ကလဲ ေအာက္ ကေန တ ..ပလတြ ္..ပလတြ ္..ပလပ္..ပလပ္နဲ႔ ေၾကးစား ဖာသည္လားေအာင့္ေမ့ရ ေအာင္ ပေလြအေတာ္ထူးခြၽန္တဲ့ သူပဲ… ေမဇင္တေယာက္ မႈတ္ရင္းဆုပ္ရင္းကေန အေပၚကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ကိုၿငိမ္းအရမ္းကို ဖီလင္ေတြယူရင္း ေမဇင္ကို ၾကည့္ေနတယ္…ေမဇင္လဲ ကိုၿငိမ္းကို ဖာၿပဳံးေလးတခ်က္ ျပန္ၿပဳံးျပရင္းႏွစ္ေယာက္သား အရမ္းကို ေကာင္းလို႔ ကမာၻႀကီးကိုေမ့ေနက်တာေပါ့…ကိုၿငိမ္းအေတြးထဲမွာေတာ့ ေမဇင္တေယာက္ဒီေလာက္ေကာင္းေအာင္ ဘယ္လိုမ်ားတင္ယူထားသလဲေပါ့… ကိုေအာင္မင္းနဲ႔ေတာ့မျဖစ္ႏိုင္။

တကယ္ေတာ့ ေမဇင္ ယခုလို ျပဳစုကြၽမ္းက်င္ေနျခင္းမွာ အိမ္မွာကိုေအာင္မင္း ပန္းဆိုးတန္းက ဝယ္ဝယ္ၿပီး ၾကည့္ၾကည့္ေနက် အျပာဇာတ္လမ္းမ်ားရ႕ ဲ ေက်းဇူးေတြလို႔ ေျပာရမယ္… “ အ..ေမ…အား…ေမဇင္…ကိုအရမ္းၿပီးခ်င္ေနၿပီး…အ…အားးးးးးးးးးး” အႏွစ္ႏွစ္ အလလ စုထားေသာ ကိုၿငိမ္းရ႕ ဲ သုတ္ေတြ ေမဇင့္ ပါစပ္ထကဲ ို ေရပိုက္ေခါင္းဖြင့္ခ်လိုက္ သလို တႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔ ပန္းထြက္ကုန္ပါေရာလား… သုတ္ရည္ေတႏြ ွင့္ ျပည့္ေနတဲ့ ေမဇင့္ပါစပ္ႀကီး ေဖာင္းကားလို႔ေနေတာ့တယ္… ကိုၿငိမ္းလဲေမဇင့္ေခါင္းေလးကိုပြတ္လို႔… “အြတ္..အင္းးးး.”

ပါစပ္ထဲက သုတ္ရည္အားလုံး ေမဇင္တေယာက္မ်ိဳခ်လိုက္ပါၿပီ… ကိုၿငိမ္းေမဇင္ကို အံ့ၾသ ေနေတာ့တာေပါ့…. “ေမ..ဘာလို႔ မ်ိဳခ်လိုက္တာလဲ မရႏြ ္မရွာနဲ႔ ကြာ” ေမဇင္ ကိုၿငိမ္းကိုဘာမွျပန္ေျပာေနေတာ့ဘူး သူ႔လုပ္ရက္ကို အေက်နပ္ႀကီး ေက်နပ္လို႔ ၿပဳံးေနေလရဲ႕… ကိုၿငိမ္းေမဇင့္ေခါင္းကို အသာအယာေလးပြတ္ရင္း. “ဒီမနက္ကေတာ့ ျဖတ္တန္းခ့ ဲ ဖူးတ့ ဲ မနက္ခင္းေတြထဲမွာ က်က္သေရအရွိဆုံးနဲ႔ အရသာအရွိဆုံး မနက္ေလးပဲေမ..” ဟု ႏႈတ္မွ ေရ႐ြတ္ရင္ ေမဇင့္ အျပဳအစုေပၚ ကိုၿငိမ္းတေယာက္ အေက်နပ္ႀကီးေက်နပ္လို႔ေနတာေပါ့..

ဒူေထာက္ထားေသာ ေမဇင္တစ္ေယာက္ ျပန္ထရပ္ၿပီး ကိုၿငိမ္းကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရပ္ကာ “ဒါေပမဲ့ ေမ့အတကြ ္ေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူး” လို႔ေျပာရင္း ကိုၿငိမ္းအိက်ႌ ၾကယ္သီးေတြကို တလုံးခ်င္း စျဖဳတ္ေနေလရ႕…ဲ ၾကယသ္ ီးမ်ားျဖဳတ္ၿပီးေသာ ရွပ္အိက်ီကၤ ို ခြၽတ္ရ်္ စားပြဲေပၚသို႔ျပစ္တင္လိုက္ၿပီး …ဒူဆစ္အထိ ကြၽတ္က်ေနေသာ စတိုင္ပန္ကို ေခ်ေထာက္ျဖင့္ထိုးခြၽတ္ကာ ေဘးတေနရာသို႔ ကန္ထုတ္လိုက္သည္။ ကိုၿငိမ္လဲ ေမဇင့္ကိုၿပဳံးၾကည့္ရင္း “ဒီေကာင္မေလးေတာ္ေတာ္ စိုး” လို႔ေျပာၿပီး ေမဇင့္ ပါးေလးကို တခ်က္နမ္းလိုက္ပါတယ္

အိက်ီဗၤ လာျဖစ္ေနေသာ ကိုၿငိမ္း၏ ရင္အုပ္မ်ား ဗိုက္သားရွိ အရစ္လိုက္အရစ္လိုက္ျဖစ္ မာေတာင္ က်စ္လစ္ၿပီး ေယာက်ာ္းၿပီသေသာ ဘဲလ္လီသားမ်ားကို ၾကည့္ကာ ေမဇင္တေယာက္ သေဘာေခြ႕ ေနေလရဲ။ ထိုက့သဲ ို ဘလဲ ္လီသားမ်ား ရင္အုပ္ကားကားမ်ားအရင္ကမရွိ ကိုၿငိမ္း၏ခႏၶာကိုယ္မွာ အရင္ကဆို ေခြးျပစ္တ့တဲ ုတ္သာသာရယ္…။ ေနာက္ပိုင္အရက္ျဖတ္ၿပီးေတာ့ ဂ်င္မွာ အသဲအတန္ တစ္ႏွစ္ေလာက္ ကစားထားသျဖင့္ အခ်ိဳးအစား အလြန္က်နေနသည့္ ေဘာ္ဒီ အလွႀကီးကို ေမဇင္ သေဘာက်လို႔ ေနႏိုငၱာပါ။

ေမဇင္လဲ သူမအိက်ီမ်ၤားကို စခြၽတ္ေနရင္း…အေတြးတခုဝင္လာတယ္။ “ေအာ္…ငါခြၽတ္လိုက္လို႔ တုံးလုံးႀကီးျဖစ္သြားရင္ ကိုၿငိမ္းေရွ႕ ရွက္စရာႀကီး “ ဟု ရမၼက္ၾကားက အရွက္တရားေတြ ရေနဆိုပဲ။ အိက်ီေလၤးကို ခြၽတ္လို႔ စားပြဲေပၚသို႔ ျပစ္တင္လိုက္တယ္။ ေမဇင္ အနည္းငယ္ စဥ္းစားရ်္ စိတ္ထင့္ေနသည္ကို ကိုၿငိမ္းသတိထားမိလိုက္ေတာ့ …ေမဇင့္ အေနာက္သို႔ သြားၿပီး ေမဇင့္၏ပုခုံးမ်ားေပၚသို႔ လက္ကိုတင္ခ်ိတ္ထားလိုက္တယ္။ ေမဇင္လဲ သူ႔လက္မ်ားျဖင့္ ကို ၿငိမ္း၏ေခါင္းကို လက္ျပန္လွန္းကိုင္ကာ အလြန္ဆြဲေဆာင္အားေကာင္းေသာ ပိုစက္ရွင္ တခုကို အတူတူ ပိုစ့္ ေပးလ်က္သားျဖစ္ေနက်တာေပါ့။

ကိုၿငိမ္းလက္မ်ား ေမဇင့္ပုခုံးေပၚမွျဖည္းျဖည္းစင္းသြားၿပီးႏို႔လုံးမ်ားႏွားအေရာက္တြင္ေတာ့….လက္ေခ်ာင္လက္ထိပ္ေလးမ်ားျဖင့္ ေမဇင့္ႏို႔အုံ ေဘးျခမ္းမ်ားအား ဖြဖြကုတ္လို႔ ပြတ္ဆြဲေပေနေလရဲ႕…။ ဆက္ၿပီး လက္မ်ားကို ျဖည္းျဖည္းေလွ်ာ့ခ်ကာ ေမဇင့္ ခါးရွိ ညဝတ္ေဘာင္းဘီ ေမွ်ာ့ႀကိဳးမ်ားအတြင္းလက္ႏိုက္ကာ ေမဇင့္ ညဝတ္ ေလးကို ေအာက္သို႔ ဆြဲခ်လိုက္တယ္။။ ကိုၿငိမ္းလက္မ်ား ေမဇင့္ ညဝတ္ေလးကို အေပၚမွ ညင္သာစြာ ဆြဲခ်ေနရင္း…. သူ၏ႏႈတ္ခမ္းမ်ားျဖင့္ ေမဇင့္ လည္တိုင္ေလးမွစလို႔ ေက်ာပ်င္ တင္ပစုံးအထိတိုင္ေအာင္ ဖြဖြေလး နမ္းကာဆင္းသြားၿပီး ေဘာင္းဘီေလးကိုလဲ ေအာက္သို႔ အဆုံးဆြခဲ ်ကာ ခြၽတ္ျပစ္လိုက္တယ္။

ေဘာင္းဘီခြၽတ္ၿပီး သူနမ္းခဲ့တဲ့ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္ နမ္းရင္းျပန္တက္သြာျပန္တယ္။ ကိုၿငိမ္း၏ ပူေႏြးေသာတံေတြးရည္မ်ားအရသာကို ေမဇင္ခံစားရင္း…. အိမ္နံရံအားလက္ျဖင့္ေထာက္ကာ ကိုၿငိမ္း၏ႏႈတ္ခမ္းမ်ား ေက်ာျပင္အတြင္းသို႔ ဆူးဝင္သြားမတတ္ ခက္ၾကမ္းၾကမ္းနမ္းေစလိုသည္ကို အခ်က္ျပေသာအေနျဖင့္ ကိုၿငိမ္း၏ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို သူမေက်ာျပင္ႏွင့္ျပန္ရ်္တြန္းတြန္းေပးလို႔ေနတယ္။။။ တဆက္တည္း ေမဇင့္လက္မ်ားက သူမႏို႔ႏွစ္လုံးကို အုပ္ကိုင္ထားေသာ ကိုၿငိမ္းလက္ေပၚသို႔ ထပ္ရ်္အုပ္ကိုင္လိုက္ၿပီး…

သူမႏို႔ကိုသူမ အားရစြာ ညစ္ေခ်ေနေလရဲ႕…။ ေမဇင့္ ေက်ာျပင္ကို ကိုၿငိမ္း ပုဇြန္တုတ္ေကြး ပုံအေနအထားမ်ိဳးျဖစ္ေနာက္မွသိုင္းဖက္ထားၿပီး ….သူ႔လိင္တံတဆာႀကီးကိုလဲ ေမဇင့္ ဖင္ႏွလုံးၾကားသို႔ ထိုးထည့္ကာ ေညာင့္ေညာင့္လို႔ ေပေနပါေတာ့တယ္။ ကိုၿငိမ္း တစ္ေယာက္ ေမဇင့္ စအိုန႔ ဲ အဖုတ္အကြဲေၾကာင္းေလးတေလွ်ာက္ ပြတ္ဆြဲ ဆြဲရင္က ကိုၿငိမ္းလိင္တံႀကီးမွာ ပိုပိုၿပီးေတာင့္တင္းလာသည္ကို ေမဇင့္ သတိထားမိေနတယ္။ သူမလဲ အလိုက္သင့္ ဖင္လုံးလုံးေလးကို ကိုၿငိမ္းေညာင့္ေနေသာ စီးခ်က္အတိုင္ ေကာ့ေကာ့ေပးရင္း

မၾက်လုံးျမားကလဲေမးစင်းလို႔ေပါ့။မေဇင်႕ တွင်းဝမွထွက်ယိုကၾလာေသာ ေျခာဆီျမား ဖြင်႕ ကိုငြိမ်းလီးကြီးမွာ စိုရွွဲလို႔နေတာေပါ့… ဒါနဲ႔ လီးထိပ် ဒစ်လုံးကို အဖုတ်အေကွဲ ကြာင်းတိုင်း ဖြည်းဖြည်း စျရ် ကိုငြိမ်းေျခာ့တွင်းနေစဉ်… “ကို…အ..ဖြည်းဖြည်းထ့ေဲ နာ် …ကို႔ ပစ္စည်းကြီးက ေမ အခုလက်ရွိသုံးနေတဲ့ …ကိုေအာင်မြင်႕ ပစ္စည်းထက် ၅ စ ၆ စ ေလာက်ပိုကြီးတယ်…ခစ်..ခစ်…မေဇင် လဲမလုပ်ရတာကြာပြီဆိုေတာ့ေလ…ဖြည်းဖြည်းတွင်းေနာ် ကို “ ဟုဆို ကာ ကိုငြိမ်းအား သမင်လည်ပြန်ကြည်႕ရင်းက ပြဳံးပြီးေပြာလိုက်သည်။

ကိုၿငိမ္း အသာအယာ ေခ်ာ့လို႔ တြင္းေနရာမွ ဖက္ကိုင္ထားေသာ သူ႔လက္ေလးမ်ားကို ေမဇင့္ႏို႔လုံးေလးမ်ားမွ လႊတ္ကာ ေနာက္အနည္းငယ္ဆုပ္ၿပီး ေမဇင့္ေနာက္ပိုင္အလွကို အကဲခက္ေနေလရဲ႕… “အင္…ဟုတ္ၿပီ ဝိတ္လဲေတာ္ေတာ္က် သြားၿပီ…ဖင္လုံးေလးေတြကလဲ လျခမ္းေလးေတြက်ေနတာ လွလိုက္တာ ေမ ရယ္လို႔ ကိုၿငိမ္း စိတ္ထဲေျပာေနမိသည္။ ေကာ့ထားတဲ့ ေမဇင့္ ဖင္ႏွစ္လုံးၾကားမွ အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားျဖဴျဖဴေလးမ်ားအတြင္းတြင္ နီရဲရဲ အတြင္းသားေလးမ်ား ျပဴထြက္ေနသည္…

ကိုၿငိမ္းစိတ္ေတြ လုံးဝထိန္းလို႔မရေတာ့တဲ့ အဆုံး လီးႀကီးအားလက္ျဖင့္ ကိုင္ကာ ေမဇင့္ အဖုတ္ဝသို႔ ေတ့ၿပီး ျဖည္းျဖည္းထပ္သြင္းျပန္ရာ ေမဇင္လဲအလိုက္သင့္ပင္ သူမဖင္ကို ေနာက္သို႔ အနည္းငယ္ ျပန္တြန္းေပး လိုက္၏ ေယာက်ာ္းရွိေသာ္လည္ လိင္တံေသးငယ္တဲ့ေယာက်ာ္းေၾကာင့္လား …လိင္ဆက္ဆံမႈ သိပ္မရွိလို႔လားမသိ ေမဇင့္ အဖုတ္ဝသည္ ကိုၿငိမ္း၏ဒစ္ထိပ္ေလးပင္ ရွိေသးသည္ အနည္းငယ္က်ပ္ေနသျဖင့္ ေရွ႕ဆက္တြင္းရန္ နဲနဲခက္လို႔ေနသည္…. ကိုၿငိမ္းဒစ္ကိုျပန္ထုတ္ၿပီး ထပ္တခါ ျပန္သြင္းၾကည့္တယ္..သြင္းလိုက္တိုင္း ေမဇင့္ ပါစပ္မွ တ ..အင္း..အင္းနဲ႔ နာက်င္လို႔ အသံမ်ားထြက္ထြက္လာတယ္။….

ေနာက္ဆုံး ကိုၿငိမ္းတေယာက္ ေမဇင့္ နာက်င္မႈကို မေထာက္ေတာ့ပဲ တဆုံးေစာင့္သြင္းလိုက္ရာ… “ အားးးးးးးးးးးးး………………….ကို”ဟူေသာ ေမဇင္၏ ေအာ္သံသည္ အိမ္ေရွ႕လူသြားလမ္းကပင္ ၾကားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ေပၚထြက္လာေတာ့တယ္…. ကိုၿငိမ္းလီးကို ေရွ႕တိုးေနာက္ငင္ ျဖည္းျဖည္းလုပ္ေပးေနေတာ့ၿပီး….ကိုၿငိမ္းရဲ႕ လိင္တံႀကီးကေတာ့ျဖင့္ ေမဇင့္ အဖုတ္ႏုင့္ တိုင္းလုပ္ထားသလားေအာင့္ေမ့ရေအာင္ အဖုတ္နဲ႔ တုတ္နဲ႔ က အလြန႔္ကိုလိုက္ဖက္ညီတယ္… ေျပာရရင္ ကြန္ဒုံးထဲ ဘယ္လိင္တံ စြပ္စြပ္ေခ်ာင္မေနပဲ က်ပ္က်ပ္ေလး ကြက္တိျဖစ္ေနသလိုေပါ့….

ေမဇင္တေယာက္ ဖင္ကိုေကာ့ေကာ့ေပးရင္း ကိုၿငိမ္းလိင္တံႀကီး အဖုတ္ထဲဝင္လိုက္ထြက္လိုက္ ျဖစ္ေနတဲ့ အရသာကို မ်က္လုံးေလး မိတ္ ပါစပ္ေလး ဟလို႔ မိန႔္မိန႔္ႀကီးခံစားေနပါေရာလား….ဘယ္တုန္ကမွ မေတြ႕ဖူးတဲ့ လိုးေစာင့္ခ်က္ေတြ က ေမဇင့္အဖို႔ ေကာင္းကင္ဘုံပဲေရာက္ေနလာ…ကမာၻပဲပ်က္ေနလားမသိ… ဧည့္ခမ္းတခုလုံးေတာ့ ေမဇင့္ညည္းညဴသံ “ အင္း….အင္း…..ရွီး.းးးးးးးး….အင္း….ကို………….ခ်စ္တယ္….အင္း…အား…ကိုရယ္..ေကာင္းတယ္….အင္း….” အသံမ်ားႏွင့္…” ဗလြတ္ …ဗလြတ္..ႁပြတ္ႁပြတ္…”ျဖင့္ အရည္မ်ား႐ြမ္းေနေသာ ေမဇင့္ အဖုတ္အေပါက္ဝေလးကို

ကိုၿငိမ္း ငၿပဲ့ကီး ဝင္တိုင္း ထြတ္တိုင္း ထြတ္ထြတ္လာတဲ့ ကာမဆက္ရက္သံ မ်ားဟာတအိမ္လုံး ညံစီလို႔….. ကိုၿငိမ္းပထမ ေမဇင့္ကို ပုံမွန္ အထုတ္အသြင္းလုပ္ရာမွ တျဖည္းျဖည္း အစြမ္းကုန္ကို အားရပါးရေဆာင့္ လိုးေတာ့တယ္….ေမဇင္လဲ လႊတ္လပ္စြာပဲ ေအာ္ညည္းလိုက္ …တိုးတိုးေလး ညည္းလိုက္ျဖင့္ႏွစ္ေယာက္သား ျပည့္ဆုံးျခင္းရွိ ရာ ကာမပန္းတိုင္တို႔ တက္ညီလက္ညီ ခ်ီတက္လို႔ေပါ့…။ ဒီအခ်ိန္ ကိုေအာင္မင္းမ်ားျပန္လာလို႔ကေတာ့ မေတြးရဲစရာ…. “ အားး………..အ…..အ..အားးးး….” ဟူေသာသံဆြဲေလးျဖင့္ ေမဇင့္ အေခါင္းထဲတြင္ေမဇင္ ေရကန္ေဖာက္ခ်လိုက္ေလၿပီး…

ကိုၿငိမ္းေတာ့မၿပီးေသး ကိုၿငိမ္းလဲ အလြန္ၿပီးခ်င္ေနၿပီ… “ဗကြ ္..ဗကြ ္…ဗကြ ္..ဗကြ ္…ဗကြ ္ “နဲ႔ အရွိန္ကုန္ ေမဇင့္အားခါးမွ ကိုင္ကာ ေစာင့္ခ်က္ျပင္းျပင္းျဖစ္ လိုးရင္းလိုးရင္း……”ေမ…ေမ..ေမ…..အားးးး…အ…အ…..” ဆိုေသာ အက္သံရွရွေလးျဖစ္ ေမဇင့္ အဖုတ္ထဲသို႔ သုတ္ရည္မ်ား ဒလေဟာ ပန္းထုတ္လိုက္ပါေရာ …ေမဇင္တေယာက္ မွီထားေသာနံရံမွလြတ္ကာ ကိုၿငိမ္း၏မထုတ္ရေသးေသာ လီးတန္းလန္းျဖစ္ ဆိုဖာေပၚသို႔ေမွာက္ရက္ေလး ျပစ္လဲလိုက္သည္…ကိုၿငိမ္းလဲ လီးတန္းလွန္းျဖစ္ ေမဇင့္ အေနာက္မွ တက္ရ်္ ေမွာက္ေနလိုက္ေတာ့တယ္

ခ်စ္သူႏွစ္ဦး အစင္ေျပစြာပဲ တခ်ိန္က အလြန္ေရာက္လိုခဲ့ေသာ ကာမပန္းတိုင္ကို အတူတူေပ်ာ္႐ႊင္စြာနဲ႔ ေရာက္ရွိလို႔ သြားပါတယ္….ကိုၿငိမ္းကေတာ့ ေမွာက္လ်က္အေနအထားနဲ႔ ေမဇင့္ ေက်ာျပင္ေတြ လည္တိုင္ေလးေတြ ဂုတ္သားေလးေတြကို ဖြဖြေလးလိုက္နမ္းလို႔ ေနတယ္…ေမဇင္ကလဲ လက္ေနာက္ျပန္ၿပီး ကိုၿငိမ္းဆံပင္ေတြၾကားထဲ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြထိုးထည့္ကာ ဆံပင္ေတြကိုတယုတယ ပြတ္ေပးလို႔ ေနေလရဲ႕ .. “ ကို …ကို႔ကိုေတာ့ ေမဇင္အရမ္းခ်စ္သြားၿပီကြား …ေမဇင့္ကို တသက္လုံး…ဒီလိုပဲခ်စ္ေပးပါလားကို…ေနာ္” “ေမ ရယ္ ကိုေအာင္မင္းသိေတာ့ဘယ္လိုလုပ္မလဲ…”

“ဘာျဖစ္လဲ …သိေတာ့ သူ႔ကို ကြဲၿပီး ကို႔ကိုယူလိုက္မွာေပါ့…” နတ္ဆိုး တေကာင္၏ေက်နပ္ေနေသာ အၿပဳံးေလးျဖင့္ ကိုၿငိမ္းအားေျပာစဥ္ တဖက္ အိပ္ခန္းအတြင္းမွ ကစ္ကစ္ေလး တဝါးဝါး နဲ႔ ငိုခ်လိုက္ေသာအသံ ထြက္ေပၚလာေတာ့သည္။

admin

admin

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *